Mark 4 (CEBOCB)

1Nagtudlo pag-usab si Jesus sa daplin sa linaw. Daghan kaayong mga tawo ang nagtigom sa iyang palibot. Busa misakay siya sa sakayan nga nagpundo didto ug milingkod. Ug ang mga tawo nagpabilin sa daplin sa linaw.Once again Jesus began to teach beside the sea, and such a large crowd gathered around Him that He got into a boat and sat in it, while all the people crowded along the shore.

2Daghan ang iyang gitudlo kanila pinaagi sa mga sambingay.And He taught them many things in parables, and in His teaching He said,

3Miingon siya, “Pamati kamo! Adunay usa ka mag-uuma nga nagsabwag ug binhi.“Listen! A farmer went out to sow his seed.

4Nasabwag ang uban nga binhi sa daplin sa dalan, ug gituka kini sa mga langgam.And as he was sowing, some seed fell along the path, and the birds came and devoured it.

5Ang uban nasabwag sa kabatoan. Adunay gamay nga yuta didto, busa dali ra nga miturok ang binhi.Some fell on rocky ground, where it did not have much soil. It sprang up quickly because the soil was shallow.

6Apan nalawos kini sa dihang nainitan sa adlaw, ug namatay ra dayon tungod kay wala kini makagamot.But when the sun rose, the seedlings were scorched, and they withered because they had no root.

7Ang uban nga binhi nasabwag ug mitubo sa yuta nga adunay tunokon nga mga sagbot, apan sa paglabong sa mga sagbot natabonan kini, busa wala makapamunga.Other seed fell among thorns, which grew up and choked the seedlings, and they yielded no crop.

8Ang uban usab nga binhi nasabwag sa maayo nga yuta, ug kini mitubo ug namunga. Ang uban igo-igo lang ang bunga, ang uban daghan, ug ang uban daghan kaayo.”Still other seed fell on good soil, where it sprouted, grew up, and produced a crop—one bearing thirtyfold, another sixtyfold, and another a hundredfold.”

9Miingon pa gayod si Jesus kanila, “Angay maminaw ang adunay igdulongog.”Then Jesus said, “He who has ears to hear, let him hear.”

10Pagpamauli sa mga tawo, ang dose ka mga tinun-an ug ang uban pa nga nag-uban kang Jesus nangutana kaniya kon unsa ang kahulogan niadtong sambingay.As soon as Jesus was alone with the Twelve and those around Him, they asked Him about the parable.

11Miingon si Jesus kanila, “Ang mga tinago mahitungod sa paghari sa Dios klaro nga gisulti kaninyo, apan sa uban nga mga tawo ang tanan nga butang mahitungod sa paghari sa Dios gisulti pinaagi sa mga sambingay,He replied, “The mystery of the kingdom of God has been given to you, but to those on the outside everything is expressed in parables,

12aron matuman ang giingon sa kasulatan nga, “ ‘Magpadayon ang ilang pagtan-aw apan dili sila makakita, ug magpadayon usab ang ilang pagpaminaw apan dili usab sila makasabot, kay kon makasabot sila, maghinulsol sila ug pasayloon sila sa Dios.’ ”so that, ‘they may be ever seeing but never perceiving, and ever hearing but never understanding; otherwise they might turn and be forgiven.’”

13Unya nangutana si Jesus kanila, “Wala ba diay kamo makasabot niadto nga sambingay? Kon mao kana, unsaon ninyo pagkasabot sa uban pa nakong mga sambingay?Then Jesus said to them, “Do you not understand this parable? Then how will you understand any of the parables?

14Ang gisabwag sa mag-uuma mao ang pulong sa Dios.The farmer sows the word.

15Ang mga binhi nga nasabwag sa dalan mao ang pulong sa Dios nga nadunggan sa mga tawo, apan miabot usab dayon si Satanas ug giilog niya ang pulong sa Dios nga gisabwag diha sa ilang mga kasing-kasing.Some are like the seeds along the path, where the word is sown. As soon as they hear it, Satan comes and takes away the word that was sown in them.

16Ang mga binhi nga nasabwag sa kabatoan nga gamay lang ug yuta mao ang pulong sa Dios nga nadunggan sa mga tawo ug diha-diha gidawat nila nga malipayon.Some are like the seeds sown on rocky ground. They hear the word and at once receive it with joy.

17Apan kini dili kinasing-kasing, busa wala molungtad ang ilang pagtuo. Sa pag-abot sa kalisod o paglutos tungod sa ilang pagdawat sa pulong sa Dios mibiya sila sa ilang pagtuo.But they themselves have no root, and they remain for only a season. When trouble or persecution comes because of the word, they quickly fall away.

18Ang mga binhi nga nasabwag didto sa mga sagbot nga tunokon mao ang pulong sa Dios nga nadunggan sa mga tawo,Others are like the seeds sown among the thorns. They hear the word,

19apan tungod sa mga kabalaka sa panginabuhi ug pagpaningkamot nga makaangkon ug bahandi, ug tungod sa sobra nga pagtinguha sa uban pa nga mga kabtangan, nalimtan nila ang pulong sa Dios nga ilang nadunggan ug wala kini namunga sa ilang kinabuhi.but the worries of this life, the deceitfulness of wealth, and the desire for other things come in and choke the word, and it becomes unfruitful.

20Apan ang mga binhi nga nasabwag sa maayo nga yuta mao ang pulong sa Dios nga nadungog sa mga tawo ug gidawat nila sa kinasing-kasing ug namunga. Ang uban igo-igo lang ang bunga, ang uban daghan, ug ang uban daghan kaayo.”Still others are like the seeds sown on good soil. They hear the word, receive it, and produce a crop—thirtyfold, sixtyfold, or a hundredfold.”

21Human niadto mipadayon sa pagsulti si Jesus kanila, “Kon ang tawo magdagkot ug suga, dili niya kini takloban ug gantangan o kaha ibutang sa ilalom sa katre, kondili ibutang hinuon niya kini sa tungtonganan.Jesus also said to them, “Does anyone bring in a lamp to put it under a basket or under a bed? Doesn’t he set it on a stand?

22Mao kana nga wala gayoy tinago nga dili mogawas sa kaulahian, ug walay tinagoan nga dili mabutyag.For there is nothing hidden that will not be disclosed, and nothing concealed that will not be brought to light.

23Angay maminaw ang adunay igdulongog.”If anyone has ears to hear, let him hear.”

24Miingon pa gayod siya, “Paminaw kamo pag-ayo kanako. Mohatag ang Dios kaninyo ug pagsabot sumala sa inyong pagpaminaw, ug iya pa gani kining dugangan.He went on to say, “Pay attention to what you hear. With the measure you use, it will be measured to you, and even more will be added to you.

25Kay ang tawo nga adunay pagsabot sa kamatuoran hatagan pa gayod. Apan ang tawo nga walay pagsabot sa kamatuoran, bisan ang gamay nga iyang nasabtan kuhaon pa kaniya.”For whoever has will be given more. But whoever does not have, even what he has will be taken away from him.”

26Miingon pa gayod si Jesus, “Ang paghari sa Dios sama sa tawo nga nagsabwag ug binhi diha sa iyang uma.Jesus also said, “The kingdom of God is like a man who scatters seed on the ground.

27Samtang nagpadayon siya sa iyang buluhaton matag adlaw ug sa iyang pagkatulog matag gabii, ang mga binhi nga iyang gisabwag nagtubo bisan wala niya mahibaloi kon sa unsang pamaagi.Night and day he sleeps and wakes, and the seed sprouts and grows, though he knows not how.

28Ang yuta mao ang mopatubo ug mopabunga sa mga tanom: una ang dahon, sunod ang uhay, ug ang ulahi ang timgas nga bunga.All by itself the earth produces a crop—first the stalk, then the head, then grain that ripens within.

29Ug kon hinog na, anihon sa tag-iya kay anihonon na man.”And as soon as the grain is ripe, he swings the sickle, because the harvest has come.”

30Miingon na usab si Jesus, “Sa unsa nato ikatandi ang paghari sa Dios? Unsa nga sambingay ang atong gamiton aron nga masaysay kini?Then He asked, “To what can we compare the kingdom of God? With what parable shall we present it?

31Sama kini sa binhi sa mustasa. Labing gamay kini sa tanan nga binhi,It is like a mustard seed, which is the smallest of all seeds sown upon the earth.

32apan kon matanom na, motubo ug molabaw pa sa tanang mga tanom sa tanaman nga bisan ang mga langgam makahimo sa pagsalag diha sa iyang labong nga mga sanga.”But after it is planted, it grows to be the largest of all garden plants and puts forth great branches, so that the birds of the air nest in its shade.”

33Daghan pa nga mga sambingay nga sama niini ang gigamit ni Jesus sa iyang pagpanudlo sa mga tawo, sumala lang sa ilang masabtan.With many such parables Jesus spoke the word to them, to the extent that they could understand.

34Wala siya mosulti sa mga tawo nga dili pinaagi sa sambingay, apan gipasabot niya kining tanan sa iyang mga tinun-an kon sila na lang.He did not tell them anything without using a parable. But privately He explained everything to His own disciples.

35Sa pagkagabii na, miingon si Jesus sa iyang mga tinun-an, “Dali, motabok kita.”When that evening came, He said to His disciples, “Let us cross to the other side.”

36Busa gibiyaan sa iyang mga tinun-an ang daghang mga tawo nga nagtigom, ug misakay sila didto sa sakayan nga gisakyan ni Jesus. Adunay mga sakayan usab didto nga midungan kanila.After they had dismissed the crowd, they took Jesus with them, since He was already in the boat. And there were other boats with Him.

37Ug sa naglawig na sila, kalit lang mihuros ang kusog nga hangin. Sige ang hapak sa dagkong mga balod, ug hapit na mapuno sa tubig ang sakayan.Soon a violent windstorm came up, and the waves were breaking over the boat, so that it was being swamped.

38Apan si Jesus didto sa ulin sa sakayan natulog nga nag-unlan. Gipukaw nila siya. Miingon sila, “Magtutudlo, wala ka ba mabalaka nga malunod na kita?”But Jesus was in the stern, sleeping on the cushion. So they woke Him and said, “Teacher, don’t You care that we are perishing?”

39Busa mibangon siya ug gimandoan niya ang hangin ug ang mga balod, “Hunong!” Ug mihunong ang hangin ug milinaw ang dagat.Then Jesus got up and rebuked the wind and the sea. “Silence!” He commanded. “Be still!” And the wind died down, and it was perfectly calm.

40Ug miingon si Jesus kanila, “Nganong nangahadlok man kamo? Wala pa ba kamoy pagtuo kanako?”“Why are you so afraid?” He asked. “Do you still have no faith?”

41Nahadlok gayod sila pag-ayo ug miingon sa usag usa, “Kinsa gayod kaha kining tawhana, nga bisan ang hangin ug ang mga balod motuman man kaniya?”Overwhelmed with fear, they asked one another, “Who is this, that even the wind and the sea obey Him?”

Mark 4

You’ve read Mark 4

Go deeper

Mark 4

You’ve read Mark 4

Go deeper