Luke 24 (VMV) · Opened

1Την δε πρώτην ημέραν της εβδομάδος, ενώ ήτο όρθρος βαθύς, ήλθον εις το μνήμα φέρουσαι τα οποία ητοίμασαν αρώματα, και άλλαι τινές μετ' αυτών.On the first day of the week, very early in the morning, the women came to the tomb, bringing the spices they had prepared.

2Εύρον δε τον λίθον αποκεκυλισμένον από του μνημείου,They found the stone rolled away from the tomb,

3και εισελθούσαι δεν εύρον το σώμα του Κυρίου Ιησού.but when they entered, they did not find the body of the Lord Jesus.

4Και ενώ ήσαν εν απορία περί τούτου, ιδού, δύο άνδρες εστάθησαν έμπροσθεν αυτών με ιμάτια αστράπτοντα.While they were puzzling over this, suddenly two men in radiant apparel stood beside them.

5Καθώς δε αύται εφοβήθησαν και έκλινον το πρόσωπον εις την γην, είπον προς αυτάς· Τι ζητείτε τον ζώντα μετά των νεκρών;As the women bowed their faces to the ground in terror, the two men asked them, “Why do you look for the living among the dead?

6δεν είναι εδώ, αλλ' ανέστη· ενθυμήθητε πως ελάλησε προς εσάς, ενώ ήτο έτι εν τη Γαλιλαία,He is not here; He has risen! Remember how He told you while He was still in Galilee:

7λέγων ότι πρέπει ο Υιός του ανθρώπου να παραδοθή εις χείρας ανθρώπων αμαρτωλών και να σταυρωθή και την τρίτην ημέραν να αναστηθή.‘The Son of Man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and on the third day rise again.’”

8Και ενεθυμήθησαν τους λόγους αυτού.Then they remembered His words.

9Και αφού υπέστρεψαν από του μνημείου, απήγγειλαν ταύτα πάντα προς τους ένδεκα και πάντας τους λοιπούς.And when they returned from the tomb, they reported all these things to the Eleven and to all the others.

10Ήσαν δε η Μαγδαληνή Μαρία και Ιωάννα και Μαρία η μήτηρ του Ιακώβου και αι λοιπαί μετ' αυτών, αίτινες έλεγον ταύτα προς τους αποστόλους.It was Mary Magdalene, Joanna, Mary the mother of James, and the other women with them who told this to the apostles.

11Και οι λόγοι αυτών εφάνησαν ενώπιον αυτών ως φλυαρία, και δεν επίστευον εις αυτάς.But their words seemed like nonsense to them, and they did not believe the women.

12Ο δε Πέτρος σηκωθείς έδραμεν εις το μνημείον, και παρακύψας βλέπει τα σάβανα κείμενα μόνα, και ανεχώρησε, θαυμάζων καθ' εαυτόν το γεγονός.Peter, however, got up and ran to the tomb. And after bending down and seeing only the linen cloths, he went away, wondering to himself what had happened.

13Και ιδού, δύο εξ αυτών επορεύοντο εν αυτή τη ημέρα εις κώμην ονομαζομένην Εμμαούς, απέχουσαν εξήκοντα στάδια από Ιερουσαλήμ.That same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem.

14Και αυτοί ωμίλουν προς αλλήλους περί πάντων των συμβεβηκότων τούτων.They were talking with each other about everything that had happened.

15Και ενώ ωμίλουν και συνδιελέγοντο, πλησιάσας και αυτός ο Ιησούς επορεύετο μετ' αυτών·And as they talked and deliberated, Jesus Himself came up and walked along with them.

16αλλ' οι οφθαλμοί αυτών εκρατούντο διά να μη γνωρίσωσιν αυτόν.But their eyes were kept from recognizing Him.

17Είπε δε προς αυτούς· Τίνες είναι οι λόγοι ούτοι, τους οποίους συνομιλείτε προς αλλήλους περιπατούντες, και είσθε σκυθρωποί;He asked them, “What are you discussing so intently as you walk along?” They stood still, with sadness on their faces.

18Αποκριθείς δε ο εις, ονομαζόμενος Κλεόπας, είπε προς αυτόν· Συ μόνος παροικείς εν Ιερουσαλήμ και δεν έμαθες τα γενόμενα εν αυτή εν ταις ημέραις ταύταις;One of them, named Cleopas, asked Him, “Are You the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in recent days?”

19Και είπε προς αυτούς· Ποία; Οι δε είπον προς αυτόν· Τα περί Ιησού του Ναζωραίου, όστις εστάθη ανήρ προφήτης δυνατός εν έργω και λόγω ενώπιον του Θεού και παντός του λαού,“What things?” He asked. “The events involving Jesus of Nazareth,” they answered. “This man was a prophet, powerful in speech and action before God and all the people.

20και πως παρέδωκαν αυτόν οι αρχιερείς και οι άρχοντες ημών εις καταδίκην θανάτου και εσταύρωσαν αυτόν.Our chief priests and rulers delivered Him up to the sentence of death, and they crucified Him.

21Ημείς δε ηλπίζομεν ότι αυτός είναι ο μέλλων να λυτρώση τον Ισραήλ· αλλά και προς τούτοις πάσι τρίτη ημέρα είναι σήμερον αύτη, αφού έγειναν ταύτα.But we were hoping He was the One who would redeem Israel. And besides all this, it is the third day since these things took place.

22Αλλά και γυναίκές τινές εξ ημών εξέπληξαν ημάς, αίτινες υπήγον την αυγήν εις το μνημείον,Furthermore, some of our women astounded us. They were at the tomb early this morning,

23και μη ευρούσαι το σώμα αυτού, ήλθον λέγουσαι ότι είδον και οπτασίαν αγγέλων, οίτινες λέγουσιν ότι αυτός ζη.but they did not find His body. They came and told us they had seen a vision of angels, who said that Jesus was alive.

24Και τινές των υμετέρων υπήγον εις το μνημείον και εύρον ούτω, καθώς και αι γυναίκες είπον, αυτόν όμως δεν είδον.Then some of our companions went to the tomb and found it just as the women had described. But Him they did not see.”

25Και αυτός είπε προς αυτούς· Ω ανόητοι και βραδείς την καρδίαν εις το να πιστεύητε εις πάντα όσα ελάλησαν οι προφήται·Then Jesus said to them, “O foolish ones, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken!

26δεν έπρεπε να πάθη ταύτα ο Χριστός και να εισέλθη εις την δόξαν αυτού;Was it not necessary for the Christ to suffer these things and then to enter His glory?”

27Και αρχίσας από Μωϋσέως και από πάντων των προφητών, διηρμήνευεν εις αυτούς τα περί εαυτού γεγραμμένα εν πάσαις ταις γραφαίς.And beginning with Moses and all the Prophets, He explained to them what was written in all the Scriptures about Himself.

28Και επλησίασαν εις την κώμην όπου επορεύοντο, και αυτός προσεποιείτο ότι υπάγει μακρότερα·As they approached the village where they were headed, He seemed to be going farther.

29και παρεβίασαν αυτόν, λέγοντες· Μείνον μεθ' ημών, διότι πλησιάζει η εσπέρα και έκλινεν η ημέρα. Και εισήλθε διά να μείνη μετ' αυτών.But they pleaded with Him, “Stay with us, for it is nearly evening and the day is almost over.” So He went in to stay with them.

30Και αφού εκάθησε μετ' αυτών εις την τράπεζαν, λαβών τον άρτον ευλόγησε και κόψας έδιδεν εις αυτούς.While He was reclining at the table with them, He took bread, spoke a blessing and broke it, and gave it to them.

31Αυτών δε διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί, και εγνώρισαν αυτόν. Και αυτός έγεινεν άφαντος απ' αυτών.Then their eyes were opened and they recognized Jesus—and He disappeared from their sight.

32Και είπον προς αλλήλους· Δεν εκαίετο εν υμίν η καρδία ημών, ότε ελάλει προς ημάς καθ' οδόν και μας εξήγει τας γραφάς;They asked each other, “Were not our hearts burning within us as He spoke with us on the road and opened the Scriptures to us?”

33Και σηκωθέντες τη αυτή ώρα υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ, και εύρον συνηθροισμένους τους ένδεκα και τους μετ' αυτών,And they got up that very hour and returned to Jerusalem. There they found the Eleven and those with them, gathered together

34οίτινες έλεγον ότι όντως ανέστη ο Κύριος και εφάνη εις τον Σίμωνα.and saying, “The Lord has indeed risen and has appeared to Simon!”

35Και αυτοί διηγούντο τα εν τη οδώ και πως εγνωρίσθη εις αυτούς, ενώ έκοπτε τον άρτον.Then the two told what had happened on the road, and how they had recognized Jesus in the breaking of the bread.

36Ενώ δε ελάλουν ταύτα, αυτός ο Ιησούς εστάθη εν μέσω αυτών και λέγει προς αυτούς· Ειρήνη υμίν.While they were describing these events, Jesus Himself stood among them and said, “Peace be with you.”

37Εκείνοι δε εκπλαγέντες και έμφοβοι γενόμενοι ενόμιζον ότι έβλεπον πνεύμα.But they were startled and frightened, thinking they had seen a spirit.

38Και είπε προς αυτούς· Διά τι είσθε τεταραγμένοι; και διά τι αναβαίνουσιν εις τας καρδίας σας διαλογισμοί;“Why are you troubled,” Jesus asked, “and why do doubts arise in your hearts?

39ίδετε τας χείρας μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ είμαι· ψηλαφήσατέ με και ίδετε, διότι πνεύμα σάρκα και οστέα δεν έχει, καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα.Look at My hands and My feet. It is I Myself. Touch Me and see—for a spirit does not have flesh and bones, as you see I have.”

40Και τούτο ειπών, έδειξεν εις αυτούς τας χείρας και τους πόδας.And when He had said this, He showed them His hands and feet.

41Ενώ δε αυτοί ηπίστουν έτι από της χαράς και εθαύμαζον, είπε προς αυτούς· Έχετε τι φαγώσιμον ενταύθα;While they were still in disbelief because of their joy and amazement, He asked them, “Do you have anything here to eat?”

42Οι δε έδωκαν εις αυτόν μέρος οπτού ιχθύος και από κηρήθραν μέλιτος.So they gave Him a piece of broiled fish,

43Και λαβών ενώπιον αυτών έφαγεν.and He took it and ate it in front of them.

44Είπε δε προς αυτούς· Ούτοι είναι οι λόγοι, τους οποίους ελάλησα προς υμάς ότε ήμην έτι μεθ' υμών, ότι πρέπει να πληρωθώσι πάντα τα γεγραμμένα εν τω νόμω του Μωϋσέως και προφήταις και ψαλμοίς περί εμού.Jesus said to them, “These are the words I spoke to you while I was still with you: Everything must be fulfilled that is written about Me in the Law of Moses, the Prophets, and the Psalms.”

45Τότε διήνοιξεν αυτών τον νούν, διά να καταλάβωσι τας γραφάς·Then He opened their minds to understand the Scriptures.

46και είπε προς αυτούς ότι ούτως είναι γεγραμμένον και ούτως έπρεπε να πάθη ο Χριστός και να αναστηθή εκ νεκρών τη τρίτη ημέρα,And He told them, “This is what is written: The Christ will suffer and rise from the dead on the third day,

47και να κηρυχθή εν τω ονόματι αυτού μετάνοια και άφεσις αμαρτιών εις πάντα τα έθνη, γινομένης αρχής από Ιερουσαλήμ.and in His name repentance and forgiveness of sins will be proclaimed to all nations, beginning in Jerusalem.

48Σεις δε είσθε μάρτυρες τούτων.You are witnesses of these things.

49Και ιδού, εγώ αποστέλλω την επαγγελίαν του Πατρός μου εφ' υμάς· σεις δε καθήσατε εν τη πόλει Ιερουσαλήμ εωσού ενδυθήτε δύναμιν εξ ύψους.And behold, I am sending the promise of My Father upon you. But remain in the city until you have been clothed with power from on high.”

50Και έφερεν αυτούς έξω έως εις Βηθανίαν, και υψώσας τας χείρας αυτού ευλόγησεν αυτούς.When Jesus had led them out as far as Bethany, He lifted up His hands and blessed them.

51Και ενώ ευλόγει αυτούς, απεχωρίσθη απ' αυτών και ανεφέρετο εις τον ουρανόν.While He was blessing them, He left them and was carried up into heaven.

52Και αυτοί προσκυνήσαντες αυτόν, υπέστρεψαν εις Ιερουσαλήμ μετά χαράς μεγάλης,And they worshiped Him and returned to Jerusalem with great joy,

53και ήσαν διαπαντός εν τω ιερώ, αινούντες και ευλογούντες τον Θεόν. Αμήν.praising God continually in the temple.

You’ve read Luke 24

Go deeper

You’ve read Luke 24

Go deeper