Genesis 47 (HIL)

1Dayon naglakat si Jose kag nagkadto sa hari sang Egypt. Nagsiling si Jose sa hari, “Nag-abot na ang akon amay kag mga utod halin sa Canaan, kag dala nila ang ila mga kasapatan kag ang tanan nila nga pagkabutang. Didto sila subong sa Goshen.”So Joseph went and told Pharaoh: “My father and my brothers, with their flocks and herds and all they own, have come from the land of Canaan and are now in Goshen.”

2Ginpakilala niya dayon sa hari ang lima niya ka utod.And he chose five of his brothers and presented them before Pharaoh.

3Ginpamangkot sila sang hari, “Ano ang inyo trabaho?” Nagsabat sila, “Mga manugbantay kami sang sapat, pareho sa amon mga ginikanan.“What is your occupation?” Pharaoh asked Joseph’s brothers. “Your servants are shepherds,” they replied, “both we and our fathers.”

4Nagkadto kami diri para diri lang anay mag-estar tungod kay puwerte gid ang gutom sa Canaan, kag wala na sing mahalab ang amon mga kasapatan. Nagapangabay kami sa imo nga kon mahimo tugutan mo kami nga mag-estar sa Goshen.”Then they said to Pharaoh, “We have come to live in the land for a time, because there is no pasture for the flocks of your servants, since the famine in the land of Canaan has been severe. So now, please allow your servants to settle in the land of Goshen.”

5Nagsiling ang hari kay Jose, “Karon nga nag-abot na ang imo amay kag mga utod,Pharaoh said to Joseph, “Now that your father and brothers have come to you,

6bukas ang Egypt para sa imo pamilya. Paestara sila sa Goshen, nga isa ka maayo nga duta sa Egypt. Kon may nahibaluan ka sa ila nga masaligan, himua sila nga manugbantay sang akon mga kasapatan.”the land of Egypt is before you; settle your father and brothers in the best part of the land. They may dwell in the land of Goshen. And if you know of any talented men among them, put them in charge of my own livestock.”

7Gindala ni Jose ang iya amay sa hari kag ginpakilala. Pagkatapos bendisyon ni Jacob sa hari,Then Joseph brought in his father Jacob and presented him before Pharaoh, and Jacob blessed Pharaoh.

8ginpamangkot siya sang hari, “Pila na ang imo edad?”“How many years have you lived?” Pharaoh asked.

9Nagsabat siya, “130 na ka tuig. Malip-ot kag mabudlay ang akon nga pagkabuhi diri sa duta. Indi ini makatupong sa kalawigon sang pagkabuhi sang akon mga katigulangan.”“My travels have lasted 130 years,” Jacob replied. “My years have been few and hard, and they have not matched the years of the travels of my fathers.”

10Pagkatapos ginbendisyunan liwat ni Jacob ang hari, kag dayon naghalin siya sa presensya sang hari.Then Jacob blessed Pharaoh and departed from his presence.

11Suno sa sugo sang hari, ginpaestar ni Jose ang iya amay kag mga utod sa Egypt; ginhatag niya sa ila ang lugar sang Rameses, nga isa ka maayo nga duta sa Egypt.So Joseph settled his father and brothers in the land of Egypt and gave them property in the best part of the land, the district of Rameses, as Pharaoh had commanded.

12Ginsustentuhan ni Jose sang pagkaon ang iya amay, mga utod, kag ang bilog nga panimalay sang iya amay, suno sa kadamuon sang ila kabataan.Joseph also provided his father and brothers and all his father’s household with food for their families.

13Karon, puwerte na gid ang gutom, gani wala na sang pagkaon bisan diin nga lugar. Nagluya na ang mga tawo sa Egypt kag sa Canaan tungod sa gutom.There was no food, however, in all that region, because the famine was so severe; the lands of Egypt and Canaan had been exhausted by the famine.

14Gintipon ni Jose ang tanan nga kuwarta nga ginbayad sang mga taga-Egypt kag taga-Canaan sa pagkaon nga ila ginbakal, kag gindala niya ini sa palasyo sang hari.Joseph collected all the money to be found in the land of Egypt and the land of Canaan in exchange for the grain they were buying, and he brought it into Pharaoh’s palace.

15Nag-abot ang tiyempo nga naubos na ang kuwarta sang taga-Egypt kag taga-Canaan. Nagkadto ang mga taga-Egypt kay Jose kag nagsiling, “Wala na kami sang kuwarta. Tagai na lang kami sang pagkaon kay daw mapatay na kami sa gutom.”When the money from the lands of Egypt and Canaan was gone, all the Egyptians came to Joseph and said, “Give us food. Why should we die before your eyes? For our funds have run out!”

16Nagsiling si Jose, “Kon wala na gid man kamo sang kuwarta, dal-a ninyo diri ang inyo mga sapat kag amo ang ibayad ninyo sa pagkaon.”“Then bring me your livestock,” said Joseph. “Since the money is gone, I will sell you food in exchange for your livestock.”

17Gani gindala nila kay Jose ang ila mga kabayo, karnero, baka, kag donkey, kag ginbaylo sa pagkaon. Sa bilog nga tuig, ginsustentuhan sila ni Jose sang pagkaon sa baylo sang ila mga sapat.So they brought their livestock to Joseph, and he gave them food in exchange for their horses, their flocks and herds, and their donkeys. Throughout that year he provided them with food in exchange for all their livestock.

18Pagkaligad sang isa ka tuig, nagkadto naman ang mga tawo kay Jose kag nagsiling, “Indi lipod sa imo sir nga wala na kami sing kuwarta kag ang amon mga kasapatan ara na sa imo. Wala na gid sing may nabilin sa amon, luwas sa amon kaugalingon kag mga duta.When that year was over, they came to him the second year and said, “We cannot hide from our lord that our money is gone and all our livestock belongs to you. There is nothing left for our lord except our bodies and our land.

19Gani buligi man kami nga indi kami mapatay kag indi mapabay-an ang amon mga duta. Sugot kami nga mangin ulipon sang hari kag mangin iya ang amon mga duta para lang may pagkaon kami. Tagai kami dayon sang mga binhi nga matanom para indi kami mapatay kag para indi mapabay-an ang amon mga duta.”Why should we perish before your eyes—we and our land as well? Purchase us and our land in exchange for food. Then we, along with our land, will be slaves to Pharaoh. Give us seed that we may live and not die, and that the land may not become desolate.”

20Gani ginbaligya sang tanan nga taga-Egypt ang ila mga duta sa kay Jose tungod puwerte na gid ang gutom. Ginbakal ini tanan ni Jose para sa hari, gani ang ato nga mga duta nangin iya sang hari.So Joseph acquired for Pharaoh all the land in Egypt; the Egyptians, one and all, sold their fields because the famine was so severe upon them. The land became Pharaoh’s,

21Ginhimo ni Jose nga ulipon sang hari ang mga tawo sa bilog nga duta sang Egypt.and Joseph reduced the people to servitude from one end of Egypt to the other.

22Ang mga duta gid lang sang mga pari ang wala mabakal ni Jose. Indi nila kinahanglan nga ibaligya ang ila mga duta tungod kay ginasustentuhan sila sang hari sang ila pagkaon.However, he did not acquire the priests’ portion of the land, for it had been given to them by Pharaoh. They ate the rations that Pharaoh supplied; so they did not sell their land.

23Nagsiling si Jose sa mga tawo, “Karon nga ginbakal ko na kamo kag ang inyo mga duta para sa hari, ari ang binhi para makatanom kamo.Then Joseph said to the people, “Now that I have acquired you and your land for Pharaoh this day, here is seed for you to sow in the land.

24Kon mag-ani na gani kamo, ihatag ninyo sa hari ang ikalima nga parte sang inyo patubas. Kag ang nabilin inyo na, para may matanom kamo kag may pagkaon ang inyo bilog nga panimalay.”At harvest time, you are to give a fifth of it to Pharaoh, and four-fifths will be yours as seed for the field and food for yourselves and your households and children.”

25Nagsiling ang mga tawo, “Sir, maayo ka gid sa amon; ginluwas mo ang amon kabuhi. Sugot kami nga mangin ulipon sang hari.”“You have saved our lives,” they said. “We have found favor in our lord’s eyes, and we will be Pharaoh’s servants.”

26Gani ginhimo ni Jose nga kasuguan sa duta sang Egypt nga ang ikalima nga parte sang patubas para sa hari. Ini nga kasuguan nagapadayon pa hasta subong. Ang mga duta gid lang sang mga pari ang wala ginapanag-iyahan sang hari.So Joseph established a law that a fifth of the produce belongs to Pharaoh, and it is in effect in the land of Egypt to this day. Only the priests’ land does not belong to Pharaoh.

27Didto nag-estar ang mga Israelinhon sa Goshen nga sakop sang Egypt. Nakaangkon sila didto sang duta kag nagdamo pa gid ang ila kabataan.Now the Israelites settled in the land of Egypt, in the region of Goshen. They acquired property there and became fruitful and increased greatly in number.

28Nag-estar si Jacob sa Egypt sang 17 ka tuig; nagkabuhi siya hasta sa edad nga 147 ka tuig.And Jacob lived in the land of Egypt seventeen years, and the length of his life was 147 years.

29Sang nabatyagan niya nga dali na lang siya mapatay, gintawag niya si Jose kag nagsiling sa iya, “Kon mahimo ibutang ang imo kamot sa tunga-tunga sang duha ko ka paa kag magpromisa ka nga ipakita mo ang imo padayon nga kaayo sa akon. Indi mo ako pag-ilubong diri sa Egypt.When the time drew near for Israel to die, he called his son Joseph and said to him, “If I have found favor in your eyes, put your hand under my thigh and promise to show me kindness and faithfulness. Do not bury me in Egypt,

30Kon mapatay na ako, kuhaon mo ako diri sa Egypt kag ilubong mo ako sa lulubngan sang akon mga katigulangan.” Nagsabat si Jose, “Tumanon ko ang imo ginsiling.”but when I lie down with my fathers, carry me out of Egypt and bury me with them.” Joseph answered, “I will do as you have requested.”

31Nagsiling dayon si Jacob, “Magsumpa ka sa akon nga tumanon mo gid ini.” Gani nagsumpa si Jose sa iya. Dayon nagluhod si Jacob sa iya hiligdaan sa pagsimba sa Dios.“Swear to me,” Jacob said. So Joseph swore to him, and Israel bowed in worship at the head of his bed.

Genesis 47

You’ve read Genesis 47

Go deeper

Genesis 47

You’ve read Genesis 47

Go deeper