Mark 4 (HIL) · Opened

1Nagpanudlo liwat si Jesus sa higad sang dagat. Madamo gid nga mga tawo ang nagtilipon sa iya palibot. Gani nagsakay siya sa sakayan nga nagapundo kag nagpungko siya didto. Kag ang mga tawo nagpabilin sa higad sang dagat.Once again Jesus began to teach beside the sea, and such a large crowd gathered around Him that He got into a boat and sat in it, while all the people crowded along the shore.

2Madamo nga butang ang iya gintudlo sa ila paagi sa mga paanggid.And He taught them many things in parables, and in His teaching He said,

3Siling niya, “Magpamati kamo! May isa ka mangunguma nga nagsab-og sang binhi.“Listen! A farmer went out to sow his seed.

4Sa iya pagsab-og, ang iban nagtupa sa higad sang dalan, kag gintuka ini sang mga pispis.And as he was sowing, some seed fell along the path, and the birds came and devoured it.

5Ang iban nagtupa sa kabatuhan. Hapaw lang ang duta sini, gani madali nga nagtubo ang binhi tungod kay manabaw ang duta.Some fell on rocky ground, where it did not have much soil. It sprang up quickly because the soil was shallow.

6Pero nalayong ini sang nainitan sang adlaw, kag tungod nga diutay lang ang gamot, nalaya.But when the sun rose, the seedlings were scorched, and they withered because they had no root.

7Ang iban nga mga binhi nagtupa kag nagtubo sa duta nga may mga tunukon nga hilamon, pero pagdabong sang mga hilamon nalumos ang tanom, gani wala nakapamunga.Other seed fell among thorns, which grew up and choked the seedlings, and they yielded no crop.

8Ang iban pa gid nga mga binhi nagtupa sa maayo nga duta, kag nagtubo ini kag nagpamunga. Ang iban 30, ang iban 60, kag ang iban 100 ka pilo ang bunga.”Still other seed fell on good soil, where it sprouted, grew up, and produced a crop—one bearing thirtyfold, another sixtyfold, and another a hundredfold.”

9Siling pa ni Jesus sa ila, “Kamo nga nagapamati, dapat intiendihon gid ninyo ining inyo nabatian.”Then Jesus said, “He who has ears to hear, let him hear.”

10Pagpalauli sang mga tawo, ang dose ka apostoles kag ang iban pa gid nga nagaupod kay Jesus nagpamangkot sa iya kon ano ang kahulugan sang sadto nga paanggid.As soon as Jesus was alone with the Twelve and those around Him, they asked Him about the parable.

11Nagsiling si Jesus sa ila, “Ang mga tinago nga kamatuoran parte sa paghari sang Dios ginasugid sa inyo nga maintiendihan ninyo, pero sa iban, ang tanan nga butang parte sa paghari sang Dios ginasugid sa ila paagi sa mga paanggid,He replied, “The mystery of the kingdom of God has been given to you, but to those on the outside everything is expressed in parables,

12para matuman ang ginasiling sang Kasulatan nga, “ ‘Sige lang ang ila tulok, pero indi sila makakita. Sige lang ang ila pamati, pero indi sila makaintiendi. Kay kon makaintiendi sila, magahinulsol sila kag patawaron sila sang Dios.’ ”so that, ‘they may be ever seeing but never perceiving, and ever hearing but never understanding; otherwise they might turn and be forgiven.’”

13Nagpamangkot dayon si Jesus sa ila, “Kon indi kamo makaintiendi sadto nga paanggid, paano ninyo maintiendihan ang iban ko pa nga mga paanggid?Then Jesus said to them, “Do you not understand this parable? Then how will you understand any of the parables?

14Ang kahulugan sang akon paanggid amo ini: ang ginsab-og sang mangunguma amo ang pulong sang Dios.The farmer sows the word.

15Ang higad sang dalan nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga sang pagkabati nila sang pulong sang Dios, nag-abot man dayon si Satanas kag gin-agaw niya ang pulong sa ila tagipusuon.Some are like the seeds along the path, where the word is sown. As soon as they hear it, Satan comes and takes away the word that was sown in them.

16Ang kabatuhan nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga sang pagkabati nila sang pulong sang Dios, ginbaton nila dayon ini nga may kalipay,Some are like the seeds sown on rocky ground. They hear the word and at once receive it with joy.

17pero indi hugot sa ila tagipusuon. Gani wala magdugay ang ila pagtuo. Pag-abot sang pag-antos ukon paghingabot tungod sa ila nga pagbaton sa pulong sang Dios, nagbiya sila gilayon sa ila pagtuo.But they themselves have no root, and they remain for only a season. When trouble or persecution comes because of the word, they quickly fall away.

18Ang duta nga may mga tunukon nga hilamon nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga nakabati sang pulong sang Dios.Others are like the seeds sown among the thorns. They hear the word,

19Ugaling tungod sa mga palaligban sa sini nga panahon kag paghimulat nga makamanggad, kag tungod sa sobra nga handom sang iban nga mga butang, nalipatan nila ang pulong sang Dios nga ila nabatian kag wala ini namunga sa ila kabuhi.but the worries of this life, the deceitfulness of wealth, and the desire for other things come in and choke the word, and it becomes unfruitful.

20Pero ang maayo nga duta nga gintup-an sang binhi amo ang mga tawo nga nagpamati sang pulong sang Dios kag ginbaton nila sa ila tagipusuon kag namunga sa ila kabuhi. Ang iban 30, ang iban 60, kag ang iban 100 ka pilo ang bunga.”Still others are like the seeds sown on good soil. They hear the word, receive it, and produce a crop—thirtyfold, sixtyfold, or a hundredfold.”

21Nagpadayon pa gid sa paghambal si Jesus sa ila, “Kon ang tawo magsindi sang suga, wala niya ginatakluban sang sulukban ukon ginabutang sa idalom sang katre, kundi ginabutang niya sa tulungtungan.Jesus also said to them, “Does anyone bring in a lamp to put it under a basket or under a bed? Doesn’t he set it on a stand?

22Amo man ina nga wala sing tinago nga indi magguwa sa ulihi, kag wala sing sekreto nga indi mabuyagyag.For there is nothing hidden that will not be disclosed, and nothing concealed that will not be brought to light.

23Kamo nga nagapamati, dapat intiendihon gid ninyo ining inyo nabatian.”If anyone has ears to hear, let him hear.”

24Nagsiling pa gid siya, “Pamatii ninyo ako sing maayo! Magahatag ang Dios sa inyo sing pag-intiendi suno sa inyo pagpamati, kag iya pa gani ini dugangan.He went on to say, “Pay attention to what you hear. With the measure you use, it will be measured to you, and even more will be added to you.

25Kay ang tawo nga nagatuman sang iya nabatian nga kamatuoran pagahatagan pa gid sang pag-intiendi. Pero ang tawo nga wala nagatuman sa kamatuoran, bisan ang diutay nga iya naintiendihan kuhaon pa sa iya.”For whoever has will be given more. But whoever does not have, even what he has will be taken away from him.”

26Siling pa gid ni Jesus, “Ang paghari sang Dios mapaanggid sa sini nga estorya: May isa ka tawo nga nagsab-og sang binhi sa iya uma.Jesus also said, “The kingdom of God is like a man who scatters seed on the ground.

27Samtang nagapadayon siya sa iya obra kada adlaw kag samtang nagatulog siya kada gab-i, ang mga binhi nga iya ginsab-og nagatubo bisan wala niya mahibalui kon paano.Night and day he sleeps and wakes, and the seed sprouts and grows, though he knows not how.

28Ang duta mismo amo ang nagapatubo kag nagapabunga sang mga tanom: nahauna ang dahon, dason ang uhay, kag sa ulihi ang matinggas nga bunga.All by itself the earth produces a crop—first the stalk, then the head, then grain that ripens within.

29Kag kon luto na, ginaani sang tag-iya kay alanihon na.”And as soon as the grain is ripe, he swings the sickle, because the harvest has come.”

30Nagpamangkot si Jesus sa ila, “Sa ano ta mapaanggid ang paghari sang Dios? Ano nga paanggid ang aton gamiton para mapaathag ini?Then He asked, “To what can we compare the kingdom of God? With what parable shall we present it?

31Ang paghari sang Dios pareho sa binhi sang mustasa. Pinakagamay ini sa tanan nga binhi,It is like a mustard seed, which is the smallest of all seeds sown upon the earth.

32pero kon matanom na, nagatubo kag nagalabaw pa sa tanan nga ulutanon nga bisan ang mga pispis sarang makapugad sa iya mahandong nga mga sanga.”But after it is planted, it grows to be the largest of all garden plants and puts forth great branches, so that the birds of the air nest in its shade.”

33Madamo pa gid nga mga paanggid nga pareho sini ang gin-gamit ni Jesus sa iya pagpanudlo sa mga tawo, suno lang sa ila maintiendihan.With many such parables Jesus spoke the word to them, to the extent that they could understand.

34Wala siya sing may ginhambal sa mga tawo nga indi paagi sa paanggid, pero ginapaathag niya ini tanan sa iya mga sumulunod kon silahanon na lang.He did not tell them anything without using a parable. But privately He explained everything to His own disciples.

35Sang sirom na sadto nga adlaw, nagsiling si Jesus sa iya mga sumulunod, “Dali, matabok kita sa pihak sang dagat.”When that evening came, He said to His disciples, “Let us cross to the other side.”

36Gani ginbayaan sang iya mga sumulunod ang madamo nga tawo nga nagatilipon, kag naglarga sila kaupod ni Jesus nga didto na sa sakayan. May mga sakayan man didto nga nagdungan sa ila.After they had dismissed the crowd, they took Jesus with them, since He was already in the boat. And there were other boats with Him.

37Kag samtang nagabiyahe sila, hinali lang nga nagbaskog ang hangin. Sige ang basya sang dalagko nga mga balod, kag daw sa mapuno na ang sakayan.Soon a violent windstorm came up, and the waves were breaking over the boat, so that it was being swamped.

38Pero si Jesus didto sa buli sang sakayan nga nagakatulog nga may ulunan. Ginpukaw nila siya. Siling nila, “Manunudlo, wala ka bala nagakabalaka nga malunod na kita?”But Jesus was in the stern, sleeping on the cushion. So they woke Him and said, “Teacher, don’t You care that we are perishing?”

39Gani nagbangon siya kag ginsabdong niya ang hangin kag ang balod. Siling niya, “Untat!” Kag nag-untat ang hangin kag naglinaw ang dagat.Then Jesus got up and rebuked the wind and the sea. “Silence!” He commanded. “Be still!” And the wind died down, and it was perfectly calm.

40Siling dayon ni Jesus sa ila, “Ngaa bala nahadlok kamo? Ano, wala pa gid bala kamo sing pagtuo sa akon?”“Why are you so afraid?” He asked. “Do you still have no faith?”

41Kinulbaan gid sila, kag nagpinamangkutanay sila, “Sin-o gid ayhan ini nga bisan ang hangin kag ang mga balod nagatuman sa iya?”Overwhelmed with fear, they asked one another, “Who is this, that even the wind and the sea obey Him?”

Mark 4

You’ve read Mark 4

Go deeper

Mark 4

You’ve read Mark 4

Go deeper