Luke 24 (LO) · Opened

1Mjög snemma á sunnudagsmorgni fóru konurnar með smyrslin til grafarinnar.On the first day of the week, very early in the morning, the women came to the tomb, bringing the spices they had prepared.

2Þá sáu þær að stóra steininum, sem var fyrir grafardyrunum, hafði verið velt frá.They found the stone rolled away from the tomb,

3Þær fóru inn í gröfina og sáu að líkami Drottins Jesú var horfinn.but when they entered, they did not find the body of the Lord Jesus.

4Þær skildu ekkert í þessu og reyndu að ímynda sér hvað orðið hefði um hann. En skyndilega birtust tveir menn hjá þeim, í skínandi hvítum klæðum, svo að þær fengu ofbirtu í augun.While they were puzzling over this, suddenly two men in radiant apparel stood beside them.

5Þær urðu skelfingu lostnar, hneigðu sig og huldu andlit sín. Mennirnir spurðu: „Hvers vegna leitið þið hans sem er lifandi, meðal hinna dauðu?As the women bowed their faces to the ground in terror, the two men asked them, “Why do you look for the living among the dead?

6Hann er ekki hér. Hann er upprisinn! Munið þið ekki hvað hann sagði við ykkur í Galíleu. Að Kristur yrði svikinn í hendur vondra manna, sem myndu krossfesta hann, en eftir það mundi hann rísa upp á þriðja degi.“He is not here; He has risen! Remember how He told you while He was still in Galilee:

8Þá minntust þær orða hansThen they remembered His words.

9og flýttu sér aftur til Jerúsalem til að segja lærisveinunum ellefu – og öllum hinum – hvað gerst hafði.And when they returned from the tomb, they reported all these things to the Eleven and to all the others.

10Konurnar sem fóru til grafarinnar voru þær María Magdalena, Jóhanna, María móðir Jakobs og nokkrar aðrar.It was Mary Magdalene, Joanna, Mary the mother of James, and the other women with them who told this to the apostles.

11En lærisveinarnir trúðu ekki frásögn þeirra.But their words seemed like nonsense to them, and they did not believe the women.

12Samt sem áður hljóp Pétur út að gröfinni til að athuga þetta. Hann nam staðar úti fyrir gröfinni og leit inn, en sá ekkert nema léreftsdúkinn. Pétur varð mjög undrandi og fór aftur heim.Peter, however, got up and ran to the tomb. And after bending down and seeing only the linen cloths, he went away, wondering to himself what had happened.

13Þennan sama sunnudag fóru tveir af fylgjendum Jesú gangandi til þorpsins Emmaus, sem er rúma 12 kílómetra frá Jerúsalem.That same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem.

14Á leiðinni ræddu þeir saman um atburði þessa.They were talking with each other about everything that had happened.

15Þá kom Jesús sjálfur til þeirra og slóst í för með þeim,And as they talked and deliberated, Jesus Himself came up and walked along with them.

16en þeir þekktu hann ekki ( – það var eins og Guð héldi því leyndu fyrir þeim).But their eyes were kept from recognizing Him.

17„Um hvað eruð þið að tala, svona áhyggjufullir?“ spurði Jesús. Þeir námu staðar rétt sem snöggvast, daprir á svip.He asked them, “What are you discussing so intently as you walk along?” They stood still, with sadness on their faces.

18Kleófas, annar þeirra, varð fyrir svörum og sagði: „Þú hlýtur að vera eini maðurinn í Jerúsalem, sem ekki hefur heyrt um hina hræðilegu atburði sem þar hafa gerst undanfarna daga.“One of them, named Cleopas, asked Him, “Are You the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in recent days?”

19„Hvað þá?“ spurði Jesús. „Jú, þetta með Jesú, manninn frá Nasaret,“ sögðu þeir. „Hann var spámaður, sem gerði ótrúleg kraftaverk, og frábær kennari. Hann var virtur bæði af Guði og mönnum.“What things?” He asked. “The events involving Jesus of Nazareth,” they answered. “This man was a prophet, powerful in speech and action before God and all the people.

20En æðstu prestarnir og leiðtogar þjóðar okkar handtóku hann og framseldu rómversku yfirvöldunum, sem dæmdu hann til dauða og krossfestu hann.Our chief priests and rulers delivered Him up to the sentence of death, and they crucified Him.

21Við héldum að hann væri Kristur og að hann hefði komið til að bjarga Ísrael. Þetta gerðist fyrir þrem dögum,But we were hoping He was the One who would redeem Israel. And besides all this, it is the third day since these things took place.

22en nú snemma í morgun fóru nokkrar konur úr hópi okkar, fylgjenda hans, út að gröfinni. Komu síðan aftur með þær furðulegu fréttir að líkami hans væri horfinn og að þær hefðu séð engla, sem sögðu að hann væri á lífi!Furthermore, some of our women astounded us. They were at the tomb early this morning,

24Sumir okkar hlupu þangað til að gá að því og það reyndist rétt – líkami Jesú var horfinn eins og konurnar höfðu sagt.“Then some of our companions went to the tomb and found it just as the women had described. But Him they did not see.”

25Þá sagði Jesús: „Æ, skelfing eruð þið heimskir og tregir! Hvers vegna eigið þið svona erfitt með að trúa því sem Biblían segir?Then Jesus said to them, “O foolish ones, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken!

26Sögðu spámennirnir það ekki greinilega fyrir að Kristur yrði að þjást á þennan hátt, áður en hann gengi inn í dýrð sína?“Was it not necessary for the Christ to suffer these things and then to enter His glory?”

27Síðan vitnaði Jesús í hvert spámannaritið á fætur öðru. Hann byrjaði á fyrstu Mósebók og svo áfram í gegnum Gamla testamentið og útskýrði fyrir þeim hvað þar væri sagt um hann sjálfan.And beginning with Moses and all the Prophets, He explained to them what was written in all the Scriptures about Himself.

28Nú var stutt eftir á leiðarenda. Jesús lét sem hann ætlaði lengra,As they approached the village where they were headed, He seemed to be going farther.

29en þeir margbáðu hann að gista hjá sér, því það var orðið framorðið. Hann lét undan og fór með þeim.But they pleaded with Him, “Stay with us, for it is nearly evening and the day is almost over.” So He went in to stay with them.

30Þeir settust niður til að borða og Jesús flutti þakkarbæn yfir matnum. Síðan tók hann brauð, braut það og rétti þeim.While He was reclining at the table with them, He took bread, spoke a blessing and broke it, and gave it to them.

31Þá var eins og augu þeirra opnuðust og þeir þekktu hann. En þá hvarf hann þeim sýnum.Then their eyes were opened and they recognized Jesus—and He disappeared from their sight.

32Þeir tóku að ræða saman um hve vel þeim hefði liðið meðan hann talaði við þá úti á veginum og útskýrði fyrir þeim Biblíuna.They asked each other, “Were not our hearts burning within us as He spoke with us on the road and opened the Scriptures to us?”

33Og þeir biðu ekki boðanna, en lögðu af stað aftur til Jerúsalem. Þar fögnuðu postularnir ellefu þeim og aðrir vinir Jesú, með þessum orðum: „Drottinn er sannarlega upprisinn! Hann hefur birst Pétri.“And they got up that very hour and returned to Jerusalem. There they found the Eleven and those with them, gathered together

35Lærisveinarnir tveir frá Emmaus sögðu þeim þá hvernig Jesús hafði birst þeim er þeir voru á leiðinni og hvernig þeir hefðu þekkt hann þegar hann braut brauðið.Then the two told what had happened on the road, and how they had recognized Jesus in the breaking of the bread.

36Allt í einu, meðan þeir voru að tala um þetta, stóð Jesús sjálfur mitt á meðal þeirra, heilsaði þeim og sagði: „Friður sé með ykkur.“While they were describing these events, Jesus Himself stood among them and said, “Peace be with you.”

37Lærisveinarnir urðu skelfingu lostnir og héldu að þeir sæju vofu!But they were startled and frightened, thinking they had seen a spirit.

38„Hvers vegna eruð þið hræddir?“ spurði hann. „Hvers vegna efist þið um að þetta sé ég?“Why are you troubled,” Jesus asked, “and why do doubts arise in your hearts?

39Lítið á hendur mínar og fætur. Þið sjáið það sjálfir að þetta er ég. Komið við mig og gangið úr skugga um að ég er ekki vofa. Vofur hafa ekki líkama eins og þið sjáið mig hafa.“Look at My hands and My feet. It is I Myself. Touch Me and see—for a spirit does not have flesh and bones, as you see I have.”

40Meðan hann var að tala, rétti hann út hendur sínar, svo að þeir gætu séð naglaförin, og hann sýndi þeim einnig særða fæturna.And when He had said this, He showed them His hands and feet.

41Þarna stóðu þeir og vissu ekki hverju þeir ættu að trúa. Þeir voru í senn fullir gleði og efasemda. „Hafið þið nokkuð að borða?“ spurði Jesús.While they were still in disbelief because of their joy and amazement, He asked them, “Do you have anything here to eat?”

42Þeir réttu honum stykki af steiktum fiski,So they gave Him a piece of broiled fish,

43Sem hann neytti fyrir augum þeirra.and He took it and ate it in front of them.

44Hann sagði: „Munið þið ekki að þegar ég var með ykkur, þá sagði ég ykkur að allt, sem skrifað væri um mig af Móse, spámönnunum og í Sálmunum, yrði að rætast.“Jesus said to them, “These are the words I spoke to you while I was still with you: Everything must be fulfilled that is written about Me in the Law of Moses, the Prophets, and the Psalms.”

45Síðan opnaði hann hjörtu þeirra til að þeir gætu skilið þessa staði í Biblíunni,Then He opened their minds to understand the Scriptures.

46og sagði svo: „Fyrir löngu var ritað að Kristur yrði að líða og deyja og rísa síðan upp frá dauðum á þriðja degi,And He told them, “This is what is written: The Christ will suffer and rise from the dead on the third day,

47og að svohljóðandi gleðiboðskapur ætti að berast frá Jerúsalem út til allra þjóða: Allir þeir sem iðrast og snúa sér til mín, munu fá fyrirgefningu syndanna.and in His name repentance and forgiveness of sins will be proclaimed to all nations, beginning in Jerusalem.

48Þið hafið séð þessa spádóma rætast.You are witnesses of these things.

49Ég mun senda heilagan anda yfir ykkur, eins og faðir minn lofaði. Segið engum frá þessu enn sem komið er, en bíðið hérna í borginni þar til heilagur andi kemur og fyllir ykkur krafti frá Guði.“And behold, I am sending the promise of My Father upon you. But remain in the city until you have been clothed with power from on high.”

50Eftir þetta fór Jesús með þá út að veginum, sem liggur til Betaníu, og þar lyfti hann höndum sínum til himins og blessaði þá.When Jesus had led them out as far as Bethany, He lifted up His hands and blessed them.

51En meðan hann var að blessa þá, hvarf hann sjónum þeirra og fór til himna.While He was blessing them, He left them and was carried up into heaven.

52Lærisveinarnir tilbáðu hann og sneru aftur til Jerúsalem gagnteknir fögnuði.And they worshiped Him and returned to Jerusalem with great joy,

53Þeir héldu sig síðan stöðugt í musterinu og lofuðu Guð.praising God continually in the temple.

Luke 24

You’ve read Luke 24

Go Deeper

Luke 24

You’ve read Luke 24

Go Deeper