Luke 20 (OPV) · Opened

1روزی از آن روزها واقع شد هنگامی که او قوم را در هیکل تعلیم و بشارت میداد که روسا کهنه و کاتبان با مشایخ آمده،One day as Jesus was teaching the people in the temple courts and proclaiming the gospel, the chief priests and scribes, together with the elders, came up to Him.

2به وی گفتند: «به ما بگو که به چه قدرت این کارها رامی کنی و کیست که این قدرت را به تو داده است؟»“Tell us,” they said, “by what authority are You doing these things, and who gave You this authority?”

3در جواب ایشان گفت: «من نیز از شماچیزی میپرسم. به من بگویید.“I will also ask you a question,” Jesus replied. “Tell Me:

4تعمید یحیی ازآسمان بود یا از مردم؟»John’s baptism—was it from heaven, or from men?”

5ایشان با خود اندیشیده، گفتند که اگر گوییم از آسمان، هرآینه گوید چرا به او ایمان نیاوردید؟They deliberated among themselves and said, “If we say, ‘From heaven,’ He will ask, ‘Why did you not believe him?’

6و اگر گوییم از انسان، تمامی قوم ما را سنگسار کنند زیرا یقین میدارند که یحیی نبی است.»But if we say, ‘From men,’ all the people will stone us, for they are convinced that John was a prophet.”

7پس جواب دادند که «نمی دانیم از کجا بود.»So they answered that they did not know where it was from.

8عیسی به ایشان گفت: «من نیز شما را نمی گویم که این کارها را به چه قدرت بهجا میآورم.»And Jesus replied, “Neither will I tell you by what authority I am doing these things.”

9و این مثل را به مردم گفتن گرفت که «شخصی تاکستانی غرس کرد و به باغبانش سپرده مدت مدیدی سفر کرد.Then He proceeded to tell the people this parable: “A man planted a vineyard, rented it out to some tenants, and went away for a long time.

10و در موسم غلامی نزدباغبانان فرستاد تا از میوه باغ بدو سپارند. اماباغبانان او را زده، تهیدست بازگردانیدند.At harvest time, he sent a servant to the tenants to collect his share of the fruit of the vineyard. But the tenants beat the servant and sent him away empty-handed.

11پس غلامی دیگر روانه نمود. او را نیز تازیانه زده بیحرمت کرده، تهیدست بازگردانیدند.So he sent another servant, but they beat him and treated him shamefully, sending him away empty-handed.

12و بازسومی فرستاد. او را نیز مجروح ساخته بیرون افکندند.Then he sent a third, but they wounded him and threw him out.

13آنگاه صاحب باغ گفت چه کنم؟ پسرحبیب خود را میفرستم شاید چون او را بینند احترام خواهند نمود.‘What shall I do?’ asked the owner of the vineyard. ‘I will send my beloved son. Perhaps they will respect him.’

14اما چون باغبانان او رادیدند، با خود تفکرکنان گفتند، این وارث میباشد، بیایید او را بکشیم تا میراث از آن ماگردد.But when the tenants saw the son, they discussed it among themselves and said, ‘This is the heir. Let us kill him, and the inheritance will be ours.’

15در حال او را از باغ بیرون افکنده کشتند. پس صاحب باغ بدیشان چه خواهد کرد؟So they threw him out of the vineyard and killed him. What then will the owner of the vineyard do to them?

16اوخواهد آمد و باغبانان را هلاک کرده باغ را به دیگران خواهد سپرد.» پس چون شنیدند گفتندحاشا.He will come and kill those tenants and give the vineyard to others.” And when the people heard this, they said, “May such a thing never happen!”

17به ایشان نظر افکنده گفت: «پس معنیاین نوشته چیست، سنگی را که معماران ردکردند، همان سر زاویه شده است.But Jesus looked directly at them and said, “Then what is the meaning of that which is written: ‘The stone the builders rejected has become the cornerstone’?

18و هرکه برآن سنگ افتد خرد شود، اما اگر آن بر کسی بیفتداو را نرم خواهد ساخت؟»Everyone who falls on this stone will be broken to pieces, but he on whom it falls will be crushed.”

19آنگاه روسای کهنه و کاتبان خواستند که در همان ساعت او را گرفتارکنند. لیکن از قوم ترسیدند زیرا که دانستند که این مثل را درباره ایشان زده بود.When the scribes and chief priests realized that Jesus had spoken this parable against them, they sought to arrest Him that very hour. But they were afraid of the people.

20و مراقب او بوده جاسوسان فرستادند که خود را صالح مینمودند تا سخنی از او گرفته، اورا به حکم و قدرت والی بسپارند.So they watched Him closely and sent spies who pretended to be sincere. They were hoping to catch Him in His words in order to hand Him over to the rule and authority of the governor.

21پس از اوسوال نموده گفتند: «ای استاد میدانیم که تو به راستی سخن میرانی و تعلیم میدهی و از کسی روداری نمی کنی، بلکه طریق خدا را به صدق میآموزی،“Teacher,” they inquired, “we know that You speak and teach correctly. You show no partiality but teach the way of God in accordance with the truth.

22آیا بر ما جایز هست که جزیه به قیصر بدهیم یا نه؟»Is it lawful for us to pay taxes to Caesar or not?”

23او چون مکر ایشان را درک کرد، بدیشان گفت: «مرا برای چه امتحان میکنید؟But Jesus saw through their duplicity and said to them,

24دیناری به من نشان دهید. صورت ورقمش از کیست؟ «ایشان در جواب گفتند: «از قیصر است.»“Show Me a denarius. Whose image and inscription are on it?” “Caesar’s,” they answered.

25او به ایشان گفت: «پس مال قیصررا به قیصر رد کنید و مال خدا را به خدا.»So Jesus told them, “Give to Caesar what is Caesar’s, and to God what is God’s.”

26پس چون نتوانستند او را به سخنی در نظر مردم ملزم سازند، از جواب او در عجب شده ساکت ماندند.And they were unable to trap Him in His words before the people. And amazed at His answer, they fell silent.

27و بعضی از صدوقیان که منکر قیامت هستند، پیش آمده از وی سوال کرده،Then some of the Sadducees, who say there is no resurrection, came to question Him.

28گفتند: «ای استاد، موسی برای ما نوشته است که اگرکسی را برادری که زن داشته باشد بمیرد وبی اولاد فوت شود، باید برادرش آن زن را بگیردتا برای برادر خود نسلی آورد.“Teacher,” they said, “Moses wrote for us that if a man’s brother dies and leaves a wife but no children, the man is to marry his brother’s widow and raise up offspring for him.

29پس هفت برادربودند که اولی زن گرفته اولاد ناآورده، فوت شد.Now there were seven brothers. The first one married a wife but died childless.

30بعد دومین آن زن را گرفته، او نیز بیاولاد بمرد.Then the second

31پس سومین او را گرفت و همچنین تا هفتمین وهمه فرزند ناآورده، مردند.and the third married the widow, and in the same way all seven died, leaving no children.

32و بعد از همه، آن زن نیز وفات یافت.And last of all, the woman died.

33پس در قیامت، زن کدامیک از ایشان خواهد بود، زیرا که هر هفت او راداشتند؟»So then, in the resurrection, whose wife will she be? For all seven were married to her.”

34عیسی در جواب ایشان گفت: «ابنای این عالم نکاح میکنند و نکاح کرده میشوند.Jesus answered, “The sons of this age marry and are given in marriage.

35لیکن آنانی که مستحق رسیدن به آن عالم و به قیامت از مردگان شوند، نه نکاح میکنند و نه نکاح کرده میشوند.But those who are considered worthy to share in the age to come and in the resurrection from the dead will neither marry nor be given in marriage.

36زیرا ممکن نیست که دیگربمیرند از آن جهت که مثل فرشتگان و پسران خدامی باشند، چونکه پسران قیامت هستند.In fact, they can no longer die, because they are like the angels. And since they are sons of the resurrection, they are sons of God.

37و امااینکه مردگان برمی خیزند، موسی نیز در ذکر بوته نشان داد، چنانکه خداوند را خدای ابراهیم وخدای اسحاق و خدای یعقوب خواند.Even Moses demonstrates that the dead are raised, in the passage about the burning bush. For he calls the Lord ‘the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob.’

38و حال آنکه خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگان است. زیرا همه نزد او زنده هستند.»He is not the God of the dead, but of the living, for to Him all are alive.”

39پس بعضی از کاتبان در جواب گفتند: «ای استاد. نیکوگفتی.»Some of the scribes answered, “Teacher, You have spoken well!”

40و بعد از آن هیچکس جرات آن نداشت که از وی سوالی کند.And they did not dare to question Him any further.

41پس به ایشان گفت: «چگونه میگویند که مسیح پسر داود استThen Jesus declared, “How can it be said that the Christ is the Son of David?

42و خود داود در کتاب زبور میگوید، خداوند به خداوند من گفت بهدست راست من بنشینFor David himself says in the book of Psalms: ‘The Lord said to my Lord, “Sit at My right hand

43تا دشمنان تو راپای انداز تو سازم؟until I make Your enemies a footstool for Your feet.”’

44پس چون داود او راخداوند میخواند چگونه پسر او میباشد؟»Thus David calls Him ‘Lord.’ So how can He be David’s son?”

45و چون تمامی قوم میشنیدند، به شاگردان خود گفت:In the hearing of all the people, Jesus said to His disciples,

46«بپرهیزید از کاتبانی که خرامیدن در لباس دراز را میپسندند و سلام در بازارها وصدر کنایس و بالا نشستن در ضیافتها را دوست میدارند.“Beware of the scribes. They like to walk around in long robes, and they love the greetings in the marketplaces, the chief seats in the synagogues, and the places of honor at banquets.

47و خانه های بیوهزنان را میبلعند ونماز را به ریاکاری طول میدهند. اینها عذاب شدیدتر خواهند یافت.»They defraud widows of their houses, and for a show make lengthy prayers. These men will receive greater condemnation.”

You’ve read Luke 20

Go deeper

You’ve read Luke 20

Go deeper