Persian Old VersionBerean Standard Bible

1. 1OPVپس از آنجا روانه شده، به وطن خویش آمد و شاگردانش از عقب او آمدند.BSBBSB: Jesus went on from there and came to His hometown, accompanied by His disciples.
2. 2OPVچون روز سبت رسید، در کنیسه تعلیم دادن آغاز نمودو بسیاری چون شنیدند، حیران شده گفتند: «ازکجا بدین شخص این چیزها رسیده و این چه حکمت است که به او عطا شده است که چنین معجزات از دست او صادر میگردد؟BSBBSB: When the Sabbath came, He began to teach in the synagogue, and many who heard Him were astonished. “Where did this man get these ideas?” they asked. “What is this wisdom He has been given? And how can He perform such miracles?
3. 3OPVمگر این نیست نجار پسر مریم و برادر یعقوب و یوشا ویهودا و شمعون؟ و خواهران او اینجا نزد مانمی باشند؟» و از او لغزش خوردند.BSBBSB: Isn’t this the carpenter, the son of Mary and the brother of James, Joses, Judas, and Simon? Aren’t His sisters here with us as well?” And they took offense at Him.
4. 4OPVعیسی ایشان را گفت: «نبی بیحرمت نباشد جز در وطن خود و میان خویشان و در خانه خود.BSBBSB: Then Jesus said to them, “Only in his hometown, among his relatives, and in his own household is a prophet without honor.”
5. 5OPVو در آنجاهیچ معجزهای نتوانست نمود جز اینکه دستهای خود را بر چند مریض نهاده، ایشان را شفا داد.BSBBSB: So He could not perform any miracles there, except to lay His hands on a few of the sick and heal them.
6. 6OPVواز بیایمانیایشان متعجب شده، در دهات آن حوالی گشته، تعلیم همی داد.BSBBSB: And He was amazed at their unbelief. And He went around from village to village, teaching the people.
7. 7OPVپس آن دوازده را پیش خوانده، شروع کرد به فرستادن ایشان جفت جفت و ایشان را بر ارواح پلید قدرت داد،BSBBSB: Then Jesus called the Twelve to Him and began to send them out two by two, giving them authority over unclean spirits.
8. 8OPVو ایشان را قدغن فرمود که «جزعصا فقط، هیچچیز برندارید، نه توشهدان و نه پول در کمربند خود،BSBBSB: He instructed them to take nothing but a staff for the journey—no bread, no bag, no money in their belts—
9. 9OPVبلکه موزهای در پا کنید ودو قبا در بر نکنید.»BSBBSB: and to wear sandals, but not a second tunic.
10. 10OPVو بدیشان گفت: «در هر جاداخل خانهای شوید، در آن بمانید تا از آنجا کوچ کنید.BSBBSB: And He told them, “When you enter a house, stay there until you leave that area.
11. 11OPVو هرجا که شما را قبول نکنند و به سخن شما گوش نگیرند، از آن مکان بیرون رفته، خاک پایهای خود را بیفشانید تا بر آنها شهادتی گردد. هرآینه به شما میگویم حالت سدوم و غموره درروز جزا از آن شهر سهل تر خواهد بود.»BSBBSB: If anyone will not welcome you or listen to you, shake the dust off your feet when you leave that place, as a testimony against them.”
12. 12OPVپس روانه شده، موعظه کردند که توبه کنند،BSBBSB: So they set out and preached that the people should repent.
13. 13OPVوبسیار دیوها را بیرون کردند و مریضان کثیر راروغن مالیده، شفا دادند.BSBBSB: They also drove out many demons and healed many of the sick, anointing them with oil.
14. 14OPVو هیرودیس پادشاه شنید زیرا که اسم اوشهرت یافته بود و گفت که «یحیی تعمیددهنده از مردگان برخاسته است و از این جهت معجزات از او به ظهور میآید.BSBBSB: Now King Herod heard about this, for Jesus’ name had become well known, and people were saying, “John the Baptist has risen from the dead! That is why miraculous powers are at work in him.”
15. 15OPVاما بعضی گفتند که الیاس است و بعضی گفتند که نبیای است یا چون یکی از انبیا.BSBBSB: Others were saying, “He is Elijah,” and still others, “He is a prophet, like one of the prophets of old.”
16. 16OPVاما هیرودیس چون شنید گفت: «این همان یحیی است که من سرش را از تن جدا کردم که از مردگان برخاسته است.»BSBBSB: But when Herod heard this, he said, “John, whom I beheaded, has risen from the dead!”
17. 17OPVزیرا که هیرودیس فرستاده، یحیی را گرفتار نموده، او رادر زندان بست بخاطر هیرودیا، زن برادر او فیلپس که او را در نکاح خویش آورده بود.BSBBSB: For Herod himself had ordered that John be arrested and bound and imprisoned, on account of his brother Philip’s wife Herodias, whom Herod had married.
18. 18OPVاز آن جهت که یحیی به هیرودیس گفته بود: «نگاه داشتن زن برادرت بر تو روا نیست.»BSBBSB: For John had been telling Herod, “It is not lawful for you to have your brother’s wife!”
19. 19OPVپس هیرودیا از او کینه داشته، میخواست اور ا به قتل رساند اما نمی توانست،BSBBSB: So Herodias held a grudge against John and wanted to kill him. But she had been unable,
20. 20OPVزیرا که هیرودیس از یحیی میترسید چونکه او را مرد عادل و مقدس میدانست و رعایتش مینمود و هرگاه از اومی شنید بسیار به عمل میآورد و به خوشی سخن او را اصغا مینمود.BSBBSB: because Herod feared John and protected him, knowing that he was a righteous and holy man. When he heard John’s words, he was greatly perplexed; yet he listened to him gladly.
21. 21OPVاما چون هنگام فرصت رسید که هیرودیس در روز میلاد خودامرای خود و سرتیبان و روسای جلیل را ضیافت نمود؛BSBBSB: On Herod’s birthday, her opportunity arose. Herod held a banquet for his nobles and military commanders and the leading men of Galilee.
22. 22OPVو دختر هیرودیا به مجلس درآمده، رقص کرد و هیرودیس و اهل مجلس را شادنمود. پادشاه بدان دختر گفت: «آنچه خواهی ازمن بطلب تا به تو دهم.»BSBBSB: When the daughter of Herodias came and danced, she pleased Herod and his guests, and the king said to the girl, “Ask me for whatever you wish, and I will give it to you.”
23. 23OPVو از برای او قسم خوردکه آنچه از من خواهی حتی نصف ملک مراهرآینه به تو عطا کنم.»BSBBSB: And he swore to her, “Whatever you ask of me, I will give you, up to half my kingdom!”
24. 24OPVاو بیرون رفته، به مادرخود گفت: «چه بطلبم؟» گفت: «سر یحیی تعمیددهنده را.»BSBBSB: Then she went out and asked her mother, “What should I request?” And her mother answered, “The head of John the Baptist.”
25. 25OPVدر ساعت به حضور پادشاه درآمده، خواهش نموده، گفت: «میخواهم که الان سر یحیی تعمیددهنده را در طبقی به من عنایت فرمایی.»BSBBSB: At once the girl hurried back to the king with her request: “I want you to give me the head of John the Baptist on a platter immediately.”
26. 26OPVپادشاه به شدت محزون گشت، لیکن بجهت پاس قسم و خاطر اهل مجلس نخواست او را محروم نماید.BSBBSB: The king was consumed with sorrow, but because of his oaths and his guests, he did not want to refuse her.
27. 27OPVبیدرنگ پادشاه جلادی فرستاده، فرمود تا سرش رابیاورد.BSBBSB: So without delay, the king commanded that John’s head be brought in. He sent an executioner, who went and beheaded him in the prison.
28. 28OPVو او به زندان رفته سر او را از تن جداساخته و بر طبقی آورده، بدان دختر داد و دخترآن را به مادر خود سپرد.BSBBSB: The man brought John’s head on a platter and presented it to the girl, who gave it to her mother.
29. 29OPVچون شاگردانش شنیدند، آمدند و بدن او را برداشته، دفن کردند.BSBBSB: When John’s disciples heard about this, they came and took his body and placed it in a tomb.
30. 30OPVو رسولان نزد عیسی جمع شده، از آنچه کرده و تعلیم داده بودند او را خبر دادند.BSBBSB: Meanwhile, the apostles gathered around Jesus and brought Him news of all they had done and taught.
31. 31OPVبدیشان گفت شما به خلوت، بهجای ویران بیایید و اندکی استراحت نمایید زیرا آمد و رفت چنان بود که فرصت نان خوردن نیز نکردند.BSBBSB: And He said to them, “Come with Me privately to a solitary place, and let us rest for a while.” For many people were coming and going, and they did not even have time to eat.
32. 32OPVپس به تنهایی در کشتی به موضعی ویران رفتند.BSBBSB: So they went away in a boat by themselves to a solitary place.
33. 33OPVو مردم ایشان را روانه دیده، بسیاری اورا شناختند و از جمیع شهرها بر خشکی بدان سوشتافتند و از ایشان سبقت جسته، نزد وی جمع شدند.BSBBSB: But many people saw them leaving and recognized them. They ran together on foot from all the towns and arrived before them.
34. 34OPVعیسی بیرون آمده، گروهی بسیار دیده، بر ایشان ترحم فرمود زیرا که چون گوسفندان بیشبان بودند و بسیار به ایشان تعلیم دادن گرفت.BSBBSB: When Jesus stepped ashore and saw a large crowd, He had compassion on them, because they were like sheep without a shepherd. And He began to teach them many things.
35. 35OPVو چون بیشتری از روز سپری گشت، شاگردانش نزد وی آمده، گفتند: «این مکان ویرانه است و وقت منقضی شده.BSBBSB: By now the hour was already late. So the disciples came to Jesus and said, “This is a desolate place, and the hour is already late.
36. 36OPVاینها را رخصت ده تا به اراضی و دهات این نواحی رفته، نان بجهت خود بخرند که هیچ خوراکی ندارند.»BSBBSB: Dismiss the crowd so they can go to the surrounding countryside and villages and buy themselves something to eat.”
37. 37OPVدرجواب ایشان گفت: «شما ایشان را غذا دهید!» وی را گفتند: «مگر رفته، دویست دینار نان بخریم تا اینها را طعام دهیم!»BSBBSB: But Jesus told them, “You give them something to eat.” They asked Him, “Should we go out and spend two hundred denarii to give all of them bread to eat?”
38. 38OPVبدیشان گفت: «چند نان دارید؟ رفته، تحقیق کنید.» پس دریافت کرده، گفتند: «پنج نان و دو ماهی.»BSBBSB: “Go and see how many loaves you have,” He told them. And after checking, they said, “Five—and two fish.”
39. 39OPVآنگاه ایشان رافرمود که «همه را دسته دسته بر سبزه بنشانید.»BSBBSB: Then Jesus directed them to have the people sit in groups on the green grass.
40. 40OPVپس صف صف، صد صد و پنجاه پنجاه نشستند.BSBBSB: So they sat down in groups of hundreds and fifties.
41. 41OPVو آن پنج نان و دو ماهی را گرفته، به سوی آسمان نگریسته، برکت داد و نان را پاره نموده، به شاگردان خود بسپرد تا پیش آنهابگذارند و آن دو ماهی را بر همه آنها تقسیم نمود.BSBBSB: Taking the five loaves and the two fish and looking up to heaven, Jesus spoke a blessing and broke the loaves. Then He gave them to His disciples to set before the people. And He divided the two fish among them all.
42. 42OPVپس جمیع خورده، سیر شدند.BSBBSB: They all ate and were satisfied,
43. 43OPVو ازخرده های نان و ماهی، دوازده سبد پر کرده، برداشتند.BSBBSB: and the disciples picked up twelve basketfuls of broken pieces of bread and fish.
44. 44OPVو خورندگان نان، قریب به پنج هزارمرد بودند.BSBBSB: And there were five thousand men who had eaten the loaves.
45. 45OPVفی الفور شاگردان خود را الحاح فرمود که به کشتی سوار شده، پیش از او به بیت صیدا عبورکنند تا خود آن جماعت را مرخص فرماید.BSBBSB: Immediately Jesus made His disciples get into the boat and go on ahead of Him to Bethsaida, while He dismissed the crowd.
46. 46OPVوچون ایشان را مرخص نمود، بجهت عبادت به فراز کوهی برآمد.BSBBSB: After bidding them farewell, He went up on the mountain to pray.
47. 47OPVو چون شام شد، کشتی درمیان دریا رسید و او تنها بر خشکی بود.BSBBSB: When evening came, the boat was in the middle of the sea, and Jesus was alone on land.
48. 48OPVوایشان را در راندن کشتی خسته دید زیرا که بادمخالف بر ایشان میوزید. پس نزدیک پاس چهارم از شب بر دریا خرامان شده، به نزد ایشان آمد و خواست از ایشان بگذرد.BSBBSB: He could see that the disciples were straining to row, because the wind was against them. About the fourth watch of the night, Jesus went out to them, walking on the sea. He intended to pass by them,
49. 49OPVاما چون او رابر دریا خرامان دیدند، تصور نمودند که این خیالی است. پس فریاد برآوردند،BSBBSB: but when they saw Him walking on the sea, they cried out, thinking He was a ghost—
50. 50OPVزیرا که همه او را دیده، مضطرب شدند. پس بیدرنگ بدیشان خطاب کرده، گفت: «خاطر جمع دارید! من هستم، ترسان مباشید!»BSBBSB: for they all saw Him and were terrified. But Jesus spoke up at once: “Take courage! It is I. Do not be afraid.”
51. 51OPVو تا نزد ایشان به کشتی سوار شد، باد ساکن گردید چنانکه بینهایت درخود متحیر و متعجب شدند،BSBBSB: Then He climbed into the boat with them, and the wind died down. And the disciples were utterly astounded,
52. 52OPVزیرا که معجزه نان را درک نکرده بودند زیرا دل ایشان سخت بود.BSBBSB: for they had not understood about the loaves, but their hearts had been hardened.
53. 53OPVپس از دریا گذشته، بهسرزمین جنیسارت آمده، لنگر انداختند.BSBBSB: When they had crossed over, they landed at Gennesaret and moored the boat.
54. 54OPVو چون از کشتی بیرون شدند، مردم در حال او را شناختند،BSBBSB: As soon as they got out of the boat, the people recognized Jesus
55. 55OPVو در همه آن نواحی بشتاب میگشتند و بیماران را بر تختهانهاده، هر جا که میشنیدند که او در آنجا است، میآوردند.BSBBSB: and ran through that whole region, carrying the sick on mats to wherever they heard He was.
56. 56OPVو هر جایی که به دهات یا شهرها یا اراضی میرفت، مریضان را بر راهها میگذاردندو از او خواهش مینمودند که محض دامن ردای او را لمس کنند و هرکه آن را لمس میکرد شفامی یافت.BSBBSB: And wherever He went—villages and towns and countrysides—they laid the sick in the marketplaces and begged Him just to let them touch the fringe of His cloak. And all who touched Him were healed.