Luke 15 (BG) · Opened

1I przybliżali się do niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby go słuchali.Now all the tax collectors and sinners were gathering around to listen to Jesus.

2I szemrali Faryzeuszowie i nauczeni w Piśmie, mówiąc: Ten grzeszniki przyjmuje i je z nimi.So the Pharisees and scribes began to grumble: “This man welcomes sinners and eats with them.”

3I powiedział im to podobieństwo, mówiąc:Then Jesus told them this parable:

4Któryż z was człowiek, gdyby miał sto owiec, a straciłby jednę z nich, izali nie zostawia onych dziewięćdziesięciu i dziewięciu na puszczy, a nie idzie za oną, która zginęła, ażby ją znalazł?“What man among you, if he has a hundred sheep and loses one of them, does not leave the ninety-nine in the pasture and go after the one that is lost, until he finds it?

5A znalazłszy kładzie ją na ramiona swoje, radując się.And when he finds it, he joyfully puts it on his shoulders,

6A przyszedłszy do domu, zwołuje przyjaciół, i sąsiadów, mówiąc im: Radujcie się ze mną; bom znalazł owcę, która była zginęła.comes home, and calls together his friends and neighbors to tell them, ‘Rejoice with me, for I have found my lost sheep!’

7Powiadam wam, że taka będzie radość w niebie nad jednym grzesznikiem pokutującym, więcej niż nad dziewięćdziesiąt i dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują pokuty.I tell you that in the same way there will be more joy in heaven over one sinner who repents than over ninety-nine righteous ones who do not need to repent.

8Albo która niewiasta mając dziesięć groszy, jeźliby straciła grosz jeden, izali nie zapala świecy, i nie umiata domu, a nie szuka z pilnością, ażby znalazła?Or what woman who has ten silver coins and loses one of them does not light a lamp, sweep her house, and search carefully until she finds it?

9A znalazłszy, zwołuje przyjaciółek i sąsiadek, mówiąc: Radujcie się ze mną; albowiem znalazłam grosz, którym była straciła.And when she finds it, she calls together her friends and neighbors to say, ‘Rejoice with me, for I have found my lost coin.’

10Tak, powiadam wam, będzie radość przed Anioły Bożymi nad jednym grzesznikiem pokutującym.In the same way, I tell you, there is joy in the presence of God’s angels over one sinner who repents.”

11Nadto rzekł: Człowiek niektóry miał dwóch synów,Then Jesus said, “There was a man who had two sons.

12I rzekł młodszy z nich ojcu: Ojcze! daj mi dział majętności na mię przypadający. I rozdzielił im majętność.The younger son said to him, ‘Father, give me my share of the estate.’ So he divided his property between them.

13A po niewielu dniach, zebrawszy wszystko on młodszy syn, odjechał w daleką krainę, i rozproszył tam majętność swoję, żyjąc rozpustnie.After a few days, the younger son got everything together and journeyed to a distant country, where he squandered his wealth in wild living.

14A gdy wszystko potracił, stał się głód wielki w onej krainie, a on począł niedostatek cierpieć.After he had spent all he had, a severe famine swept through that country, and he began to be in need.

15A tak szedłszy, przystał do jednego mieszczanina onej krainy, który go posłał do folwarku swego, aby pasł świnie.So he went and hired himself out to a citizen of that country, who sent him into his fields to feed the pigs.

16I żądał napełnić brzuch swój młótem, które jadały świnie; ale mu nikt nie dawał.He longed to fill his belly with the pods the pigs were eating, but no one would give him a thing.

17Potem przyszedłszy do siebie, rzekł: O jako wiele najemników ojca mego mają dosyć chleba, a ja od głodu ginę!Finally he came to his senses and said, ‘How many of my father’s hired servants have plenty of food, but here I am, starving to death!

18Wstawszy tedy, pójdę do ojca mego i rzekę mu: Ojcze! zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą.I will get up and go back to my father and say to him, “Father, I have sinned against heaven and against you.

19I nie jestem godzien więcej być nazywany synem twoim, uczyń mię jako jednego z najemników twoich.I am no longer worthy to be called your son. Make me like one of your hired servants.”’

20Tedy wstawszy, szedł do ojca swego. A gdy on jeszcze był opodal, ujrzał go ojciec jego, i użaliwszy się go, przybieżał, a padłszy na szyję jego, pocałował go.So he got up and went to his father. But while he was still in the distance, his father saw him and was filled with compassion. He ran to his son, embraced him, and kissed him.

21I rzekł mu syn: Ojcze! zgrzeszyłem przeciwko niebu i przed tobą, i jużem nie jest godzien, abym był nazywany synem twoim.The son declared, ‘Father, I have sinned against heaven and against you. I am no longer worthy to be called your son.’

22Rzekł tedy ojciec do sług swoich: Przynieście onę przednią szatę, a obleczcie go, i dajcie pierścień na rękę jego, i obuwie na nogi jego.But the father said to his servants, ‘Quick! Bring the best robe and put it on him. Put a ring on his finger and sandals on his feet.

23A przywiódłszy ono tłuste cielę, zabijcie, a jedząc bądźmy weseli.Bring the fattened calf and kill it. Let us feast and celebrate.

24Albowiem ten syn mój umarł był, a zasię ożył; zginął był, i znaleziony jest; i poczęli się weselić.For this son of mine was dead and is alive again! He was lost and is found!’ So they began to celebrate.

25Ale starszy syn jego był na polu; a gdy przychodząc przybliżył się ku domowi, usłyszał muzykę i tańce;Meanwhile the older son was in the field, and as he approached the house, he heard music and dancing.

26A zawoławszy jednego z sług, pytał, co by to było.So he called one of the servants and asked what was going on.

27A on mu powiedział: Brat twój przyszedł, i zabił ojciec twój ono tłuste cielę, iż go zdrowego dostał.‘Your brother has returned,’ he said, ‘and your father has killed the fattened calf, because he has him back safe and sound.’

28I rozgniewał się, a nie chciał wnijść; ale ojciec jego wyszedłszy prosił go.The older son became angry and refused to go in. So his father came out and pleaded with him.

29A on odpowiadając, rzekł ojcu: Oto przez tak wiele lat służę tobie, a nigdym nie przestąpił przykazania twego; wszakżeś mi nigdy nie dał koźlęcia, abym się z przyjacioły moimi weselił.But he answered his father, ‘Look, all these years I have served you and never disobeyed a commandment of yours. Yet you never gave me even a young goat so I could celebrate with my friends.

30Ale gdy ten syn twój, który pożarł majętność twoję z wszetecznicami, przyszedł, zabiłeś mu ono tłuste cielę.But when this son of yours returns from squandering your wealth with prostitutes, you kill the fattened calf for him!’

31A on mu rzekł; Synu! tyś zawsze ze mną, a wszystkie dobra moje twoje są.‘Son, you are always with me,’ the father said, ‘and all that is mine is yours.

32Lecz trzeba było weselić się i radować, że ten brat twój umarł był, a zasię ożył, i zginął był a znaleziony jest.But it was fitting to celebrate and be glad, because this brother of yours was dead and is alive again; he was lost and is found.’”

You’ve read Luke 15

Go deeper

You’ve read Luke 15

Go deeper