Luke 20 (BG) · Opened

1I stało się z onych dni dnia jednego, gdy uczył lud w kościele i kazał Ewangeliję, że nadeszli przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie z starszymi,One day as Jesus was teaching the people in the temple courts and proclaiming the gospel, the chief priests and scribes, together with the elders, came up to Him.

2I rzekli do niego, mówiąc: Powiedz nam, którą mocą to czynisz, albo kto jest ten, coć dał tę moc?“Tell us,” they said, “by what authority are You doing these things, and who gave You this authority?”

3A on odpowiadając, rzekł do nich: Spytam i ja was o jednę rzecz, a powiedzcie mi:“I will also ask you a question,” Jesus replied. “Tell Me:

4Chrzest Jana byłli z nieba, czyli z ludzi?John’s baptism—was it from heaven, or from men?”

5A oni myślili sami w sobie, mówiąc: Jeźli powiemy, z nieba, rzecze: Czemużeście mu tedy nie wierzyli?They deliberated among themselves and said, “If we say, ‘From heaven,’ He will ask, ‘Why did you not believe him?’

6Jeźliż zasię rzeczemy, z ludzi, wszystek lud ukamionuje nas, ponieważ za pewne mają, że Jan jest prorokiem.But if we say, ‘From men,’ all the people will stone us, for they are convinced that John was a prophet.”

7I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd by był.So they answered that they did not know where it was from.

8A Jezus im rzekł: I ja wam nie powiem, którą mocą to czynię.And Jesus replied, “Neither will I tell you by what authority I am doing these things.”

9I począł do ludu mówić to podobieństwo: Człowiek niektóry nasadził winnicę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz na czas niemały.Then He proceeded to tell the people this parable: “A man planted a vineyard, rented it out to some tenants, and went away for a long time.

10A czasu swego posłał sługę do onych winiarzy, aby mu dali z pożytku onej winnicy; ale oni winiarze ubiwszy go, odesłali próżnego.At harvest time, he sent a servant to the tenants to collect his share of the fruit of the vineyard. But the tenants beat the servant and sent him away empty-handed.

11I posłał zasię drugiego sługę; ale oni i tego ubiwszy i zelżywszy, odesłali próżnego.So he sent another servant, but they beat him and treated him shamefully, sending him away empty-handed.

12I posłał zasię trzeciego; ale oni i tego zraniwszy, wyrzucili precz.Then he sent a third, but they wounded him and threw him out.

13A tak rzekł Pan onej winnicy: Cóż uczynię? poślę syna mego miłego, snać gdy tego ujrzą, zawstydzą się.‘What shall I do?’ asked the owner of the vineyard. ‘I will send my beloved son. Perhaps they will respect him.’

14Ale winiarze ujrzawszy go, rzekli między sobą, mówiąc: Tenci jest dziedzic; pójdźcie zabijmy go, aby nasze było dziedzictwo.But when the tenants saw the son, they discussed it among themselves and said, ‘This is the heir. Let us kill him, and the inheritance will be ours.’

15I wypchnąwszy go precz z winnicy, zabili. Cóż im tedy uczyni Pan onej winnicy?So they threw him out of the vineyard and killed him. What then will the owner of the vineyard do to them?

16Przyjdzie, a potraci one winiarze, a winnicę odda innym. Co oni usłyszawszy, rzekli: Nie daj tego Boże!He will come and kill those tenants and give the vineyard to others.” And when the people heard this, they said, “May such a thing never happen!”

17Lecz on spojrzawszy na nie, rzekł: Cóż tedy jest ono, co napisano: Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną?But Jesus looked directly at them and said, “Then what is the meaning of that which is written: ‘The stone the builders rejected has become the cornerstone’?

18Wszelki, który upadnie na ten kamień, roztrąci się, a na kogo by upadł, zetrze go.Everyone who falls on this stone will be broken to pieces, but he on whom it falls will be crushed.”

19I starali się przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie, jakoby nań ręce wrzucili onejże godziny, ale się ludu bali; albowiem poznali, iż przeciwko nim wyrzekł to podobieństwo.When the scribes and chief priests realized that Jesus had spoken this parable against them, they sought to arrest Him that very hour. But they were afraid of the people.

20A tak podstrzegając go, posłali szpiegi, którzy zmyślali, jakoby byli sprawiedliwymi, aby go podchwycili w mowie jego, a potem aby go podali zwierzchności i w moc starościną.So they watched Him closely and sent spies who pretended to be sincere. They were hoping to catch Him in His words in order to hand Him over to the rule and authority of the governor.

21I pytali go, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, że dobrze mówisz i uczysz, ani przyjmujesz osób; ale drogi Bożej w prawdzie uczysz.“Teacher,” they inquired, “we know that You speak and teach correctly. You show no partiality but teach the way of God in accordance with the truth.

22Godzili się nam dać czynsz cesarzowi, czyli nie?Is it lawful for us to pay taxes to Caesar or not?”

23Ale on obaczywszy chytrość ich, rzekł do nich: Czemuż mię kusicie?But Jesus saw through their duplicity and said to them,

24Ukażcie mi grosz; czyj ma obraz i napis? A odpowiadając rzekli: Cesarza.“Show Me a denarius. Whose image and inscription are on it?” “Caesar’s,” they answered.

25Zatem on im rzekł: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.So Jesus told them, “Give to Caesar what is Caesar’s, and to God what is God’s.”

26I nie mogli go podchwycić w mowie jego przed ludem, a zadziwiwszy się odpowiedzi jego, umilknęli.And they were unable to trap Him in His words before the people. And amazed at His answer, they fell silent.

27A przyszedłszy niektórzy z Saduceuszów, (którzy przeczą i mówią, iż nie masz zmartwychwstania), pytali go,Then some of the Sadducees, who say there is no resurrection, came to question Him.

28Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz nam napisał: Jeźliby komu brat umarł, mając żonę, a umarłby bez dziatek, aby brat jego pojął jego żonę, a wzbudził nasienie bratu swemu.“Teacher,” they said, “Moses wrote for us that if a man’s brother dies and leaves a wife but no children, the man is to marry his brother’s widow and raise up offspring for him.

29Było tedy siedm braci, z których pierwszy pojąwszy żonę, umarł bez dziatek.Now there were seven brothers. The first one married a wife but died childless.

30I pojął wtóry onę żonę, a umarł i ten bez dziatek.Then the second

31Potem ją pojął i trzeci, także i oni wszyscy siedmiu, a nie zostawiwszy dziatek, pomarli.and the third married the widow, and in the same way all seven died, leaving no children.

32Po wszystkich też umarła i ona niewiasta.And last of all, the woman died.

33Przetoż przy zmartwychwstaniu, któregoż z nich ona będzie żoną, ponieważ siedmiu ich miało ją za żonę?So then, in the resurrection, whose wife will she be? For all seven were married to her.”

34Tedy odpowiadając, rzekł im Jezus: Synowie tego wieku żenią się i za mąż wydają.Jesus answered, “The sons of this age marry and are given in marriage.

35Ale ci, którzy godni są, aby dostąpili onego wieku, i powstaną od umarłych, ani się żenić, ani za mąż dawać będą.But those who are considered worthy to share in the age to come and in the resurrection from the dead will neither marry nor be given in marriage.

36Albowiem umierać więcej nie będą mogli; bo będą równi Aniołom, będąc synami Bożymi, gdyż są synami zmartwychwstania.In fact, they can no longer die, because they are like the angels. And since they are sons of the resurrection, they are sons of God.

37A iż umarli zmartwychwstaną, i Mojżesz pokazał przy onym krzaku, gdy zowie Pana Boga Bogiem Abrahamowym i Bogiem Izaakowym i Bogiem Jakóbowym.Even Moses demonstrates that the dead are raised, in the passage about the burning bush. For he calls the Lord ‘the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob.’

38A Bógci nie jest Bogiem umarłych, ale żywych; bo jemu wszyscy żyją.He is not the God of the dead, but of the living, for to Him all are alive.”

39Tedy odpowiadając niektórzy z nauczonych w Piśmie, rzekli: Nauczycielu! dobrześ powiedział.Some of the scribes answered, “Teacher, You have spoken well!”

40I nie śmieli go więcej o nic pytać.And they did not dare to question Him any further.

41I rzekł do nich: Jakoż powiadają, że Chrystus jest synem Dawidowym?Then Jesus declared, “How can it be said that the Christ is the Son of David?

42A sam Dawid mówi w księgach Psalmów: Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojejFor David himself says in the book of Psalms: ‘The Lord said to my Lord, “Sit at My right hand

43Aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.until I make Your enemies a footstool for Your feet.”’

44Ponieważ go tedy Dawid nazywa Panem, i jakoż jest synem jego?Thus David calls Him ‘Lord.’ So how can He be David’s son?”

45A gdy słuchał wszystek lud, rzekł uczniom swoim:In the hearing of all the people, Jesus said to His disciples,

46Strzeżcie się nauczonych w Piśmie, którzy chcą chodzić w szatach długich, i miłują pozdrawiania na rynkach i pierwsze stołki w bóżnicach, i pierwsze miejsca na wieczerzach;“Beware of the scribes. They like to walk around in long robes, and they love the greetings in the marketplaces, the chief seats in the synagogues, and the places of honor at banquets.

47Którzy pożerają domy wdów, a to pod pokrywką długich modlitw: cić odniosą cięższy sąd.They defraud widows of their houses, and for a show make lengthy prayers. These men will receive greater condemnation.”

You’ve read Luke 20

Go deeper

You’ve read Luke 20

Go deeper