Luke 24 (BG) · Opened

1A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi;On the first day of the week, very early in the morning, the women came to the tomb, bringing the spices they had prepared.

2I znalazły kamień odwalony od grobu.They found the stone rolled away from the tomb,

3A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego.but when they entered, they did not find the body of the Lord Jesus.

4I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.While they were puzzling over this, suddenly two men in radiant apparel stood beside them.

5A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?As the women bowed their faces to the ground in terror, the two men asked them, “Why do you look for the living among the dead?

6Nie maszci go tu, ale wstał: wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei,He is not here; He has risen! Remember how He told you while He was still in Galilee:

7Mówiąc: Iż Syn człowieczy musi być wydany w ręce ludzi grzesznych, i być ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać.‘The Son of Man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and on the third day rise again.’”

8I wspomniały na słowa jego.Then they remembered His words.

9A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.And when they returned from the tomb, they reported all these things to the Eleven and to all the others.

10A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom.It was Mary Magdalene, Joanna, Mary the mother of James, and the other women with them who told this to the apostles.

11Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.But their words seemed like nonsense to them, and they did not believe the women.

12Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.Peter, however, got up and ran to the tomb. And after bending down and seeing only the linen cloths, he went away, wondering to himself what had happened.

13A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.That same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem.

14A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.They were talking with each other about everything that had happened.

15I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.And as they talked and deliberated, Jesus Himself came up and walked along with them.

16Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.But their eyes were kept from recognizing Him.

17I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?He asked them, “What are you discussing so intently as you walk along?” They stood still, with sadness on their faces.

18A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?One of them, named Cleopas, asked Him, “Are You the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in recent days?”

19I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;“What things?” He asked. “The events involving Jesus of Nazareth,” they answered. “This man was a prophet, powerful in speech and action before God and all the people.

20A jako go wydali przedniejsi kapłani i przełożeni nasi, aby był skazany na śmierć; i ukrzyżowali go.Our chief priests and rulers delivered Him up to the sentence of death, and they crucified Him.

21A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.But we were hoping He was the One who would redeem Israel. And besides all this, it is the third day since these things took place.

22Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;Furthermore, some of our women astounded us. They were at the tomb early this morning,

23A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.but they did not find His body. They came and told us they had seen a vision of angels, who said that Jesus was alive.

24I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.Then some of our companions went to the tomb and found it just as the women had described. But Him they did not see.”

25Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!Then Jesus said to them, “O foolish ones, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken!

26Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej?Was it not necessary for the Christ to suffer these things and then to enter His glory?”

27A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.And beginning with Moses and all the Prophets, He explained to them what was written in all the Scriptures about Himself.

28I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.As they approached the village where they were headed, He seemed to be going farther.

29Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.But they pleaded with Him, “Stay with us, for it is nearly evening and the day is almost over.” So He went in to stay with them.

30I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.While He was reclining at the table with them, He took bread, spoke a blessing and broke it, and gave it to them.

31I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.Then their eyes were opened and they recognized Jesus—and He disappeared from their sight.

32I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?They asked each other, “Were not our hearts burning within us as He spoke with us on the road and opened the Scriptures to us?”

33A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,And they got up that very hour and returned to Jerusalem. There they found the Eleven and those with them, gathered together

34Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.and saying, “The Lord has indeed risen and has appeared to Simon!”

35A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.Then the two told what had happened on the road, and how they had recognized Jesus in the breaking of the bread.

36A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!While they were describing these events, Jesus Himself stood among them and said, “Peace be with you.”

37A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.But they were startled and frightened, thinking they had seen a spirit.

38I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?“Why are you troubled,” Jesus asked, “and why do doubts arise in your hearts?

39Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.Look at My hands and My feet. It is I Myself. Touch Me and see—for a spirit does not have flesh and bones, as you see I have.”

40A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.And when He had said this, He showed them His hands and feet.

41Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?While they were still in disbelief because of their joy and amazement, He asked them, “Do you have anything here to eat?”

42A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.So they gave Him a piece of broiled fish,

43A on wziąwszy, jadł przed nimi.and He took it and ate it in front of them.

44I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.Jesus said to them, “These are the words I spoke to you while I was still with you: Everything must be fulfilled that is written about Me in the Law of Moses, the Prophets, and the Psalms.”

45Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.Then He opened their minds to understand the Scriptures.

46I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;And He told them, “This is what is written: The Christ will suffer and rise from the dead on the third day,

47I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu.and in His name repentance and forgiveness of sins will be proclaimed to all nations, beginning in Jerusalem.

48A wy jesteście świadkami tego.You are witnesses of these things.

49A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostańcie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości.And behold, I am sending the promise of My Father upon you. But remain in the city until you have been clothed with power from on high.”

50I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.When Jesus had led them out as far as Bethany, He lifted up His hands and blessed them.

51I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.While He was blessing them, He left them and was carried up into heaven.

52A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.And they worshiped Him and returned to Jerusalem with great joy,

53I byli zawsze w kościele, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen.praising God continually in the temple.

You’ve read Luke 24

Go deeper

You’ve read Luke 24

Go deeper