Luke 7 (BG) · Opened

1A gdy dokończył wszystkich mów swoich przed onym ludem, wszedł do Kapernaum;When Jesus had concluded His discourse in the hearing of the people, He went to Capernaum.

2A niektórego setnika sługa źle się mając, już prawie miał umrzeć, którego on sobie bardzo poważał.There a highly valued servant of a centurion was sick and about to die.

3Ten usłyszawszy o Jezusie, posłał do niego starszych z Żydów, prosząc go, aby przyszedłszy uzdrowił sługę jego.When the centurion heard about Jesus, he sent some Jewish elders to ask Him to come and heal his servant.

4A oni przyszedłszy do Jezusa, prosili go z pilnością, mówiąc: Godzien jest, abyś mu to uczynił;They came to Jesus and pleaded with Him earnestly, “This man is worthy to have You grant this,

5Albowiem miłuje naród nasz, i on nam bóżnicę zbudował.for he loves our nation and has built our synagogue.”

6A tak Jezus szedł z nimi. Ale gdy niedaleko był od domu, posłał do niego on setnik przyjacioły, mówiąc mu: Panie! nie zadawaj sobie pracy; bomci nie jest godzien, abyś wszedł pod dach mój.So Jesus went with them. But when He was not far from the house, the centurion sent friends with the message: “Lord, do not trouble Yourself, for I am not worthy to have You come under my roof.

7Przetoż i samego siebie nie miałem za godnego, abym miał przyjść do ciebie; ale rzecz słowo, a będzie uzdrowiony sługa mój.That is why I did not consider myself worthy to come to You. But just say the word, and my servant will be healed.

8Bomci i ja człowiek pod mocą postanowiony, mający pod sobą żołnierzy, i mówię temu: Idź, a idzie, a drugiemu: Przyjdź, a przychodzi, a słudze mojemu: Czyń to, a czyni.For I myself am a man under authority, with soldiers under me. I tell one to go, and he goes, and another to come, and he comes. I tell my servant to do something, and he does it.”

9Tedy usłyszawszy to Jezus, zadziwił mu się, i obróciwszy się, rzekł do ludu, który za nim szedł: Powiadam wam, żem ani w Izraelu tak wielkiej wiary nie znalazł.When Jesus heard this, He marveled at the centurion. Turning to the crowd following Him, He said, “I tell you, not even in Israel have I found such great faith.”

10A wróciwszy się do domu ci, którzy byli posłani, znaleźli sługę, który się źle miał, zdrowego.And when the messengers returned to the house, they found the servant in good health.

11I stało się nazajutrz, że szedł do miasta, które zowią Naim, a szło z nim uczniów jego wiele i lud wielki.Soon afterward, Jesus went to a town called Nain. His disciples went with Him, accompanied by a large crowd.

12A gdy się przybliżył do bramy miejskiej, tedy oto wynoszono umarłego, syna jedynego matki swojej, a ta była wdową, a z nią szedł wielki lud miasta onego.As He approached the town gate, He saw a dead man being carried out, the only son of his mother, and she was a widow. And a large crowd from the town was with her.

13Którą ujrzawszy Pan użalił się jej, i rzekł jej: Nie płacz!When the Lord saw her, He had compassion on her and said, “Do not weep.”

14I przystąpiwszy dotknął się trumny (mar), (a ci, co nieśli, stanęli) i rzekł: Młodzieńcze! tobie mówię, wstań.Then He went up and touched the coffin, and those carrying it stood still. “Young man,” He said, “I tell you, get up!”

15I usiadł on, który był umarł, i począł mówić; i oddał go matce jego.And the dead man sat up and began to speak! Then Jesus gave him back to his mother.

16Tedy wszystkich strach zdjął, a wielbili Boga, mówiąc: Prorok wielki powstał między nami, a Bóg nawiedził lud swój.A sense of awe swept over all of them, and they glorified God. “A great prophet has appeared among us!” they said. “God has visited His people!”

17I rozeszła się o nim ta wieść po wszystkiej Judzkiej ziemi, i po wszystkiej okolicznej krainie.And the news about Jesus spread throughout Judea and all the surrounding region.

18I oznajmili Janowi uczniowie jego o tem wszystkiem. A Jan wezwawszy dwóch niektórych z uczniów swoich,Then John’s disciples informed him about all these things.

19Posłał je do Jezusa, mówiąc: Tyżeś jest ten, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?So John called two of his disciples and sent them to ask the Lord, “Are You the One who was to come, or should we look for someone else?”

20A gdy przyszli do niego mężowie oni, rzekli: Jan Chrzciciel posłał nas do ciebie, mówiąc: Tyżeś jest ten, który ma przyjść, czyli inszego czekać mamy?When the men came to Jesus, they said, “John the Baptist sent us to ask, ‘Are You the One who was to come, or should we look for someone else?’”

21A onejże godziny wiele ich uzdrowił od chorób, od niemocy, i od duchów złych, i wiele ślepych wzrokiem darował.At that very hour Jesus healed many people of their diseases, afflictions, and evil spirits, and He gave sight to many who were blind.

22A odpowiadając Jezus, rzekł im: Szedłszy oznajmijcie Janowi, coście widzieli i słyszeli, iż ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci biorą oczyszczenie, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, a ubogim opowiadana bywa Ewangielija.So He replied, “Go back and report to John what you have seen and heard: The blind receive sight, the lame walk, the lepers are cleansed, the deaf hear, the dead are raised, and the good news is preached to the poor.

23A błogosławiony jest, kto by się nie zgorszył ze mnie.Blessed is the one who does not fall away on account of Me.”

24A gdy odeszli posłowie Janowi, począł mówić do ludu o Janie: Coście wyszli na puszczę widzieć? Izali trzcinę chwiejącą się od wiatru?After John’s messengers had left, Jesus began to speak to the crowds about John: “What did you go out into the wilderness to see? A reed swaying in the wind?

25Ale coście wyszli widzieć? Izali człowieka w miękkie szaty obleczonego? Oto ci, którzy w szatach kosztownych i w rozkoszy żyją, są w domach królewskich.Otherwise, what did you go out to see? A man dressed in fine clothes? Look, those who wear elegant clothing and live in luxury are found in palaces.

26Ale coście wyszli widzieć? Izali proroka? Zaiste powiadam wam, iż więcej niż proroka.What then did you go out to see? A prophet? Yes, I tell you, and more than a prophet.

27Tenci bowiem jest, o którym napisano: Oto Ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.This is the one about whom it is written: ‘Behold, I will send My messenger ahead of You, who will prepare Your way before You.’

28Albowiem powiadam wam: Większego proroka z tych, którzy się z niewiast rodzą, nie masz nad Jana Chrzciciela żadnego; lecz kto najmniejszy jest w królestwie Bożem, większy jest, niżeli on.I tell you, among those born of women there is no one greater than John, yet even the least in the kingdom of God is greater than he.”

29Tedy wszystek lud słysząc to, i celnicy, wielbili Boga, będąc ochrzczeni chrztem Janowym.All the people who heard this, even the tax collectors, acknowledged God’s justice. For they had received the baptism of John.

30Ale Faryzeuszowie i zakonnicy pogardzili radą Bożą sami przeciwko sobie, nie będąc ochrzczeni od niego.But the Pharisees and experts in the law rejected God’s purpose for themselves, because they had not been baptized by John.

31I rzekł Pan: Komuż tedy przypodobam ludzi rodzaju tego, a komu są podobni?“To what, then, can I compare the men of this generation? What are they like?

32Podobni są dzieciom, które siedzą na rynku, a jedne na drugie wołają, mówiąc: Grałyśmy wam na piszczałkach, a nie tańcowaliście; śpiewałyśmy żałobne pieśni, a nie płakaliście.They are like children sitting in the marketplace and calling out to one another: ‘We played the flute for you, and you did not dance; we sang a dirge, and you did not weep.’

33Albowiem przyszedł Jan Chrzciciel, i chleba nie jedząc i wina nie pijąc, a mówicie: Dyjabelstwo ma.For John the Baptist came neither eating bread nor drinking wine, and you say, ‘He has a demon!’

34Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówicie: Oto człowiek obżerca i pijanica wina, przyjaciel celników i grzeszników.The Son of Man came eating and drinking, and you say, ‘Look at this glutton and drunkard, a friend of tax collectors and sinners!’

35Ale usprawiedliwiona jest mądrość od wszystkich synów swoich.But wisdom is vindicated by all her children.”

36I prosił go niektóry z Faryzeuszów, aby z nim jadł. A tak wszedłszy w dom Faryzeuszów, usiadł.Then one of the Pharisees invited Jesus to eat with him, and He entered the Pharisee’s house and reclined at the table.

37A oto niewiasta, która była w mieście grzeszna, dowiedziawszy się, iż siedzi w domu Faryzeuszowym, przyniosła alabastrowy słoik maści;When a sinful woman from that town learned that Jesus was dining there, she brought an alabaster jar of perfume.

38A stanąwszy z tyłu u nóg jego, płacząc poczęła łzami polewać nogi jego, a włosami głowy swojej ucierała, i całowała nogi jego, i maścią mazała.As she stood behind Him at His feet weeping, she began to wet His feet with her tears and wipe them with her hair. Then she kissed His feet and anointed them with the perfume.

39A widząc to Faryzeusz, który go był wezwał, rzekł sam w sobie, mówiąc: Być ten był prorokiem, wiedziałby, która i jaka jest ta niewiasta, co się go dotyka; bo jest grzesznica.When the Pharisee who had invited Jesus saw this, he said to himself, “If this man were a prophet, He would know who this is and what kind of woman is touching Him—for she is a sinner!”

40A odpowiadając Jezus, rzekł do niego: Szymonie! mam ci nieco powiedzieć, a on rzekł: Powiedz, Nauczycielu!But Jesus answered him, “Simon, I have something to tell you.” “Tell me, Teacher,” he said.

41Miał niektóry lichwiarz dwóch dłużników; jeden dłużen był pięćset groszy, a drugi pięćdziesiąt.“Two men were debtors to a certain moneylender. One owed him five hundred denarii, and the other fifty.

42A gdy oni nie mieli czem zapłacić, odpuścił obydwom. Powiedz tedy, któryż z nich bardziej go miłować będzie?When they were unable to repay him, he forgave both of them. Which one, then, will love him more?”

43A odpowiadając Szymon, rzekł: Mniemam, iż ten, któremu więcej odpuścił. A on mu rzekł: Dobrześ rozsądził.“I suppose the one who was forgiven more,” Simon replied. “You have judged correctly,” Jesus said.

44I obróciwszy się do niewiasty, rzekł Szymonowi: Widzisz tę niewiastę? Wszedłem do domu twego, nie dałeś wody na nogi moje; ale ta łzami polała nogi moje, i włosami głowy swej otarła.And turning toward the woman, He said to Simon, “Do you see this woman? When I entered your house, you did not give Me water for My feet, but she wet My feet with her tears and wiped them with her hair.

45Nie pocałowałeś mię, ale ta jako weszła, nie przestała całować nóg moich.You did not greet Me with a kiss, but she has not stopped kissing My feet since I arrived.

46Nie pomazałeś oliwą głowy mojej, ale ta maścią pomazała nogi moje.You did not anoint My head with oil, but she has anointed My feet with perfume.

47Dlaczego, mówię tobie, odpuszczono jej wiele grzechów, gdyż wiele umiłowała; a komu mało odpuszczono, mało miłuje.Therefore I tell you, her many sins have been forgiven, for she has loved much. But he who has been forgiven little loves little.”

48A on jej rzekł: Odpuszczone są tobie grzechy.Then Jesus said to her, “Your sins are forgiven.”

49I poczęli spółsiedzący mówić między sobą: Któż jest ten, który i grzechy odpuszcza?But those at the table began to say to themselves, “Who is this who even forgives sins?”

50I rzekł do niewiasty: Wiara twoja ciebie zbawiła. Idźże w pokoju.And Jesus told the woman, “Your faith has saved you; go in peace.”

You’ve read Luke 7

Go deeper

You’ve read Luke 7

Go deeper