Mark 12 (BG) · Opened

1Tedy począł do nich mówić w podobieństwach: Człowiek jeden nasadził winnicę, i ogrodził ją płotem, i wykopał prasę, i zbudował wieżę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz.Then Jesus began to speak to them in parables: “A man planted a vineyard. He put a wall around it, dug a wine vat, and built a watchtower. Then he rented it out to some tenants and went away on a journey.

2I posłał, gdy tego był czas, sługę do winiarzy, aby od winiarzy odebrał pożytki onej winnicy.At harvest time, he sent a servant to the tenants to collect his share of the fruit of the vineyard.

3Lecz oni pojmawszy go, ubili, i odesłali próżnego.But they seized the servant, beat him, and sent him away empty-handed.

4I zasię posłał do nich sługę drugiego, którego też oni ukamionowawszy, głowę mu zranili, i odesłali obelżonego.Then he sent them another servant, and they struck him over the head and treated him shamefully.

5I zasię posłał inszego sługę; ale i tego zabili, i wiele innych, z których jedne ubili, a drugie pozabijali.He sent still another, and this one they killed. He sent many others; some they beat and others they killed.

6A mając jeszcze jednegoż swego miłego syna, posłał na ostatek do nich i tego, mówiąc: Wżdyć się będą wstydzili syna mego.Finally, having one beloved son, he sent him to them. ‘They will respect my son,’ he said.

7Ale oni winiarze rzekli między sobą: Tenci jest dziedzic; pójdźcie, zabijmy go, a będzie nasze dziedzictwo.But the tenants said to one another, ‘This is the heir. Come, let us kill him, and the inheritance will be ours.’

8I wziąwszy go zabili, a wyrzucili precz z winnicy.So they seized the son, killed him, and threw him out of the vineyard.

9Cóż tedy uczyni pan onej winnicy? Przyjdzie, a potraci one winiarze, i da winnicę innym.What then will the owner of the vineyard do? He will come and kill those tenants and give the vineyard to others.

10Izaliście nie czytali tego pisma: Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną?Have you never read this Scripture: ‘The stone the builders rejected has become the cornerstone.

11Od Panać się to stało, i jest dziwne w oczach naszych.This is from the Lord, and it is marvelous in our eyes’?”

12Starali się tedy, jakoby go pojmać, ale się ludu bali; bo poznali, iż przeciwko nim ono podobieństwo powiedział. I zaniechawszy go, odeszli.At this, the leaders sought to arrest Jesus, for they knew that He had spoken this parable against them. But fearing the crowd, they left Him and went away.

13Potem posłali do niego niektóre z Faryzeuszów i z Herodyjanów, aby go usidlili w mowie.Later, they sent some of the Pharisees and Herodians to catch Jesus in His words.

14A tak oni przyszedłszy rzekli mu: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką, ale w prawdzie drogi Bożej uczysz; godziż się dać czynsz cesarzowi, czyli nie? Mamyż go dać, czyli nie dać?“Teacher,” they said, “we know that You are honest and seek favor from no one. Indeed, You are impartial and teach the way of God in accordance with the truth. Is it lawful to pay taxes to Caesar or not? Should we pay them or not?”

15A on poznawszy obłudę ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie? Przynieście mi grosz, abym go oglądał.But Jesus saw through their hypocrisy and said, “Why are you testing Me? Bring Me a denarius to inspect.”

16Tedy mu oni przynieśli; a on im rzekł: Czyjże to jest obraz i napis? A oni mu powiedzieli: Cesarski.So they brought it, and He asked them, “Whose image is this? And whose inscription?” “Caesar’s,” they answered.

17I odpowiadając Jezus, rzekł im: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu. I dziwowali mu się.Then Jesus told them, “Give to Caesar what is Caesar’s, and to God what is God’s.” And they marveled at Him.

18I przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go mówiąc:Then the Sadducees, who say there is no resurrection, came to Jesus and questioned Him:

19Nauczycielu! Mojżesz nam napisał, iż jeźliby czyj brat umarł, i zostawił żonę, a dziatek by nie zostawił, aby brat jego pojął żonę jego, a wzbudził nasienie bratu swemu.“Teacher, Moses wrote for us that if a man’s brother dies and leaves a wife but no children, the man is to marry his brother’s widow and raise up offspring for him.

20Było tedy siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę umarł, i nie zostawił nasienia;Now there were seven brothers. The first one married and died, leaving no children.

21A drugi pojąwszy ją, umarł, lecz i ten nie zostawił nasienia; także i trzeci.Then the second one married the widow, but he also died and left no children. And the third did likewise.

22A tak ją pojęło onych siedm braci, a nie zostawili nasienia. Na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.In this way, none of the seven left any children. And last of all, the woman died.

23Przetoż przy zmartwychwstaniu gdy powstaną, któregoż z nich będzie żoną? bo siedm ich mieli ją za żonę.In the resurrection, then, whose wife will she be? For all seven were married to her.”

24Na to Jezus odpowiadając rzekł im: Zaż nie dlatego błądzicie, iżeście nie powiadomi Pisma ani mocy Bożej?Jesus said to them, “Aren’t you mistaken, because you do not know the Scriptures or the power of God?

25Albowiem gdy zmartwychwstaną, ani się żenią, ani za mąż wydawają; ale są jako Aniołowie w niebiesiech.When the dead rise, they will neither marry nor be given in marriage. Instead, they will be like the angels in heaven.

26A o umarłych, iż będą wzbudzeni, nie czytaliścież w księgach Mojżeszowych, jako Bóg do niego ze krza mówił, i rzekł: Jam jest Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba?But concerning the dead rising, have you not read about the burning bush in the Book of Moses, how God told him, ‘I am the God of Abraham, the God of Isaac, and the God of Jacob’?

27Bóg nie jestci Bogiem umarłych, ale Bogiem żywych: przetoż wy bardzo błądzicie.He is not the God of the dead, but of the living. You are badly mistaken!”

28A przystąpiwszy jeden z nauczonych w Piśmie, słysząc, że z sobą gadali, a widząc, że im dobrze odpowiedział, spytał go: Które jest najpierwsze ze wszystkich przykazanie?Now one of the scribes had come up and heard their debate. Noticing how well Jesus had answered them, he asked Him, “Which commandment is the most important of all?”

29A Jezus mu odpowiedział: Najpierwsze ze wszystkich przykazanie jest: Słuchaj, Izraelu! Pan, Bóg nasz, Pan jeden jest.Jesus replied, “This is the most important: ‘Hear, O Israel, the Lord our God, the Lord is One.

30Przetoż będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, i ze wszystkiej duszy twojej, i ze wszystkiej myśli twojej, i ze wszystkiej siły twojej; toć jest pierwsze przykazanie.Love the Lord your God with all your heart and with all your soul and with all your mind and with all your strength.’

31A wtóre temu podobne to jest: Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie. Większego przykazania innego nad to nie masz.The second is this: ‘Love your neighbor as yourself.’ No other commandment is greater than these.”

32Tedy mu rzekł on nauczony w Piśmie: Nauczycielu! zaprawdę dobrześ powiedział, iż jeden jest Bóg, a nie masz inszego oprócz niego.“Right, Teacher,” the scribe replied. “You have stated correctly that God is One and there is no other but Him,

33I miłować go ze wszystkiego serca i ze wszystkiej myśli i ze wszystkiej duszy i ze wszystkiej siły, a miłować bliźniego jako samego siebie, więcej jest nad wszystkie całopalenia i ofiary.and to love Him with all your heart and with all your understanding and with all your strength, and to love your neighbor as yourself. This is more important than all burnt offerings and sacrifices.”

34A widząc Jezus, że on mądrze odpowiedział, rzekł mu: Niedalekoś jest od królestwa Bożego. I nie śmiał go nikt dalej pytać.When Jesus saw that the man had answered wisely, He said, “You are not far from the kingdom of God.” And no one dared to question Him any further.

35Tedy Jezus odpowiadając rzekł, gdy uczył w kościele: Jakoż mówią nauczeni w Piśmie, iż Chrystus jest Syn Dawida?While Jesus was teaching in the temple courts, He asked, “How can the scribes say that the Christ is the Son of David?

36Bo sam Dawid przez Ducha Świętego powiedział: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjacioły twoje podnóżkiem nóg twoich.Speaking by the Holy Spirit, David himself declared: ‘The Lord said to my Lord, “Sit at My right hand until I put Your enemies under Your feet.”’

37Ponieważ go sam Dawid nazywa Panem, jakoż tedy jest synem jego? a wielki lud rad go słuchał.David himself calls Him ‘Lord.’ So how can He be David’s son?” And the large crowd listened to Him with delight.

38I mówił do nich w nauce swojej: Strzeżcie się nauczonych w Piśmie, którzy chcą w długich szatach chodzić, a być pozdrawiani na rynkach;In His teaching Jesus also said, “Watch out for the scribes. They like to walk around in long robes, to receive greetings in the marketplaces,

39I na pierwszych stołkach siadać w bóżnicach, i pierwsze miejsca mieć na wieczerzach;and to have the chief seats in the synagogues and the places of honor at banquets.

40Którzy pożerają domy wdów, a to pod pokrywką długich modlitw; cić odniosą cięższy sąd.They defraud widows of their houses, and for a show make lengthy prayers. These men will receive greater condemnation.”

41A Jezus siedząc przeciwko skarbnicy, przypatrywał się, jako lud rzucał pieniądze do skarbnicy, i jako wiele bogaczów wiele rzucało.As Jesus was sitting opposite the treasury, He watched the crowd putting money into it. And many rich people put in large amounts.

42I przyszedłszy jedna wdowa uboga, wrzuciła dwa drobne pieniążki, co czyni kwartnik.Then one poor widow came and put in two small copper coins, which amounted to a small fraction of a denarius.

43Tedy zwoławszy uczniów swoich rzekł im: Zaprawdę wam powiadam, że ta uboga wdowa więcej wrzuciła, niżeli ci wszyscy, którzy rzucali do skarbnicy.Jesus called His disciples to Him and said, “Truly I tell you, this poor widow has put more than all the others into the treasury.

44Albowiem ci wszyscy z tego, co im zbywało, rzucali; ale ta z ubóstwa swego wszystko, co miała, wrzuciła, wszystkę żywność swoję.For they all contributed out of their surplus, but she out of her poverty has put in all she had to live on.”

You’ve read Mark 12

Go deeper

You’ve read Mark 12

Go deeper