Lamentations 3 (ULB)

1ஆண்டவருடைய கோபத்தின் பிரம்பினால் ஏற்பட்ட சிறுமையைக் கண்ட மனிதன் நான்.I am the man who has seen affliction under the rod of God’s wrath.

2அவர் என்னை வெளிச்சத்திலே அல்ல, இருளிலே அழைத்து நடத்திவந்தார்.He has driven me away and made me walk in darkness instead of light.

3அவர் தமது கையை எனக்கு விரோதமாகவே தினமும் திருப்பினார்.Indeed, He keeps turning His hand against me all day long.

4என் சதையையும், என் தோலையும் கடினமாக்கினார்; என் எலும்புகளை நொறுக்கினார்.He has worn away my flesh and skin; He has shattered my bones.

5அவர் எனக்கு விரோதமாக மதிலைக்கட்டி, கசப்பினாலும் வருத்தத்தினாலும் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டார்.He has besieged me and surrounded me with bitterness and hardship.

6ஆரம்பகாலத்தில் இறந்தவர்களைப்போல என்னை இருளான இடங்களில் கிடக்கச்செய்தார்.He has made me dwell in darkness like those dead for ages.

7நான் தப்பிப்போகாமலிருக்க என்னைச்சூழ வேலியடைத்தார்; என் விலங்கை கடினமாக்கினார்.He has walled me in so I cannot escape; He has weighed me down with chains.

8நான் சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டாலும், என் ஜெபத்துக்கு வழியை அடைத்துப்போட்டார்.Even when I cry out and plead for help, He shuts out my prayer.

9வெட்டின கற்களின் சுவரால் என் வழிகளை அடைத்துப்போட்டார், என் பாதைகளைத் தாறுமாறாக்கினார்.He has barred my ways with cut stones; He has made my paths crooked.

10அவர் எனக்காகப் பதுங்கியிருக்கிற கரடியும், மறைவிடங்களில் தங்குகிற சிங்கமுமாயிருக்கிறார்.He is a bear lying in wait, a lion hiding in ambush.

11என்னுடைய வழிகளை அகற்றி, என்னைத் துண்டித்துப்போட்டார்; என்னைப் பயனற்றவனாக்கிவிட்டார்.He forced me off my path and tore me to pieces; He left me without help.

12தமது வில்லை நாணேற்றி, என்னை அம்புக்கு இலக்காக வைத்தார்.He bent His bow and set me as the target for His arrow.

13தம்முடைய அம்புப்பையின் அம்புகளை என் உள்ளத்தின் ஆழத்தில் படச்செய்தார்.He pierced my kidneys with His arrows.

14நான் என் மக்கள் அனைவருக்கும் பரியாசமும், தினமும் அவர்களுடைய கின்னரப் பாடலுமானேன்.I am a laughingstock to all my people; they mock me in song all day long.

15கசப்பினால் என்னை நிரப்பி, எட்டியினால் என்னை வெறுப்படையச்செய்தார்.He has filled me with bitterness; He has intoxicated me with wormwood.

16அவர் உணவிலுள்ள சிறுகற்களால் என் பற்களை நொறுக்கி, என்னைச் சாம்பலில் புரளச்செய்தார்.He has ground my teeth with gravel and trampled me in the dust.

17என் ஆத்துமாவைச் சமாதானத்துக்குத் தூரமாக்கினார்; சுகத்தை மறந்தேன்.My soul has been deprived of peace; I have forgotten what prosperity is.

18என் பெலனும், நான் கர்த்தருக்குக் காத்திருந்த நம்பிக்கையும் அழிந்துபோனது என்றேன்.So I say, “My strength has perished, along with my hope from the LORD.”

19எட்டியும் பிச்சுமாகிய என் சிறுமையையும் என் தவிப்பையும் நினைத்தருளும்.Remember my affliction and wandering, the wormwood and the gall.

20என் ஆத்துமா அவைகளை நினைத்து நினைத்து எனக்குள் உடைந்துபோகிறது.Surely my soul remembers and is humbled within me.

21இதை என் மனதிலே வைத்து நம்பிக்கை கொண்டிருப்பேன்.Yet I call this to mind, and therefore I have hope:

22நாம் அழிந்துபோகாமலிருக்கிறது கர்த்தருடைய கிருபையே, அவருடைய இரக்கங்களுக்கு முடிவில்லை.Because of the loving devotion of the LORD we are not consumed, for His mercies never fail.

23அவைகள் காலைதோறும் புதியவைகள்; உமது உண்மை பெரிதாயிருக்கிறது.They are new every morning; great is Your faithfulness!

24கர்த்தர் என் பங்கு என்று என் ஆத்துமா சொல்லும்; ஆகையால் அவரிடத்தில் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பேன்.“The LORD is my portion,” says my soul, “therefore I will hope in Him.”

25தமக்குக் காத்திருக்கிறவர்களுக்கும், தம்மைத் தேடுகிற ஆத்துமாவுக்கும் கர்த்தர் நல்லவர்.The LORD is good to those who wait for Him, to the soul who seeks Him.

26கர்த்தருடைய இரட்சிப்புக்கு நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிறது நல்லது.It is good to wait quietly for the salvation of the LORD.

27தன் இளவயதில் நுகத்தைச் சுமக்கிறது மனிதனுக்கு நல்லது.It is good for a man to bear the yoke while he is still young.

28அவரே அதைத் தன்மேல் வைத்தாரென்று அவன் தனிமையாயிருந்து மெளனமாயிருக்கக்கடவன்.Let him sit alone in silence, for the LORD has laid it upon him.

29நம்பிக்கைக்கு இடமுண்டோ என்று தன் வாய் மண்ணில்படும்படி குப்புறவிழுவானாக.Let him bury his face in the dust—perhaps there is still hope.

30தன்னை அடிக்கிறவனுக்குத் தன் கன்னத்தைக் காட்டி, அவமானத்தால் நிறைந்திருப்பானாக.Let him offer his cheek to the one who would strike him; let him be filled with reproach.

31ஆண்டவர் என்றென்றைக்கும் கைவிடமாட்டார்.For the Lord will not cast us off forever.

32அவர் வருத்தப்படுத்தினாலும் தமது மிகுந்த கிருபையின்படி மனமிரங்குவார்.Even if He causes grief, He will show compassion according to His abundant loving devotion.

33அவர் மனப்பூர்வமாக மனுமக்களைச் சிறுமையாக்கி வருத்தப்படுத்துகிறதில்லை.For He does not willingly afflict or grieve the sons of men.

34ஒருவன் பூமியில் சிறைப்பட்டவர்கள் அனைவரையும் தன் கால்களின்கீழ் நசுக்குகிறதையும்,To crush underfoot all the prisoners of the land,

35உன்னதமானவரின் சமுகத்தில் மனிதர்களுடைய நியாயத்தைப் புரட்டுகிறதையும்,to deny a man justice before the Most High,

36மனிதனை அவனுடைய வழக்கிலே மாறுபாடாக்குகிறதையும், ஆண்டவர் காணாதிருப்பாரோ?to subvert a man in his lawsuit—of these the Lord does not approve.

37ஆண்டவர் கட்டளையிடாமல் இருக்கும்போது, காரியம் சம்பவிக்கும் என்று சொல்லுகிறவன் யார்?Who has spoken and it came to pass, unless the Lord has ordained it?

38உன்னதமானவருடைய வாயிலிருந்து தீமையும் நன்மையும் புறப்படுகிறதில்லையோ?Do not both adversity and good come from the mouth of the Most High?

39உயிருள்ள மனிதன் முறையிடுவானேன்? அவன் தன்னுடைய பாவத்திற்கு வரும் தண்டனையைக்குறித்து முறையிடுகிறதென்ன?Why should any mortal man complain, in view of his sins?

40நாம் நம்முடைய வழிகளைச் சோதித்து ஆராய்ந்து, கர்த்தரிடத்தில் திரும்பக்கடவோம்.Let us examine and test our ways, and turn back to the LORD.

41நாம் நம்முடைய கைகளோடுங்கூட நம்முடைய இருதயத்தையும் பரலோகத்திலிருக்கிற தேவனிடத்திற்கு ஏறெடுக்கக்கடவோம்.Let us lift up our hearts and hands to God in heaven:

42நாங்கள் துரோகம்செய்து, கலகம்செய்தோம்; ஆகையால் தேவரீர் மன்னிக்காமல் இருந்தீர்.“We have sinned and rebelled; You have not forgiven.”

43தேவரீர் கோபத்தால் மூடிக்கொண்டு, எங்களைத் தப்பவிடாமல் பின்தொடர்ந்து கொன்றீர்.You have covered Yourself in anger and pursued us; You have killed without pity.

44ஜெபம் உள்ளே நுழையமுடியாதபடி உம்மை மேகத்தால் மூடிக்கொண்டீர்.You have covered Yourself with a cloud that no prayer can pass through.

45மக்களுக்குள்ளே எங்களைக் குப்பையும் அருவருப்புமாக்கினீர்.You have made us scum and refuse among the nations.

46எங்கள் பகைவர்கள் எல்லோரும் எங்களுக்கு விரோதமாகத் தங்கள் வாயைத் திறந்தார்கள்.All our enemies open their mouths against us.

47பயமும், படுகுழியும், பயனற்றநிலையும், அழிவும் எங்களுக்கு நேரிட்டது.Panic and pitfall have come upon us—devastation and destruction.

48மகளாகிய என் மக்கள் அடைந்த கேட்டினால் என் கண்களிலிருந்து நீர்வடிகிறது.Streams of tears flow from my eyes over the destruction of the daughter of my people.

49கர்த்தர் பரலோகத்திலிருந்து நோக்கிப்பார்க்கும்வரை,My eyes overflow unceasingly, without relief,

50என் கண் இடைவிடாமல் ஓய்வின்றி வழிகிறது.until the LORD looks down from heaven and sees.

51என் பட்டணத்தின் பெண்கள் அனைவரினிமித்தம், என் கண் என் ஆத்துமாவுக்கு வேதனையுண்டாக்குகிறது.My eyes bring grief to my soul because of all the daughters of my city.

52காரணமே இல்லாமல் என்னைப் பகைக்கிறவர்கள் என்னை ஒரு பறவையைப்போல வேட்டையாடினார்கள்.Without cause my enemies hunted me like a bird.

53படுகுழியிலே என் உயிரை ஒடுக்கி, என்மேல் கல்லைவைத்தார்கள்.They dropped me alive into a pit and cast stones upon me.

54தண்ணீர் என் தலைக்குமேல் வந்தது; அழிந்தேன் என்றேன்.The waters flowed over my head, and I thought I was going to die.

55மகா ஆழமான குழியிலிருந்து, கர்த்தாவே, உம்முடைய பெயரைச் சொல்லிக் கூப்பிட்டேன்.I called on Your name, O LORD, out of the depths of the Pit.

56என் சத்தத்தைக் கேட்டீர்; என் பெருமூச்சுக்கும் என் கூப்பிடுதலுக்கும் உமது செவியை அடைத்துக்கொள்ளாதேயும்.You heard my plea: “Do not ignore my cry for relief.”

57நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டநாளிலே நீர் கேட்டு: பயப்படாதே என்றீர்.You drew near when I called on You; You said, “Do not be afraid.”

58ஆண்டவரே, என் ஆத்துமாவின் வழக்கை நடத்தினீர்; என் உயிரை மீட்டுக்கொண்டீர்.You defend my cause, O Lord; You redeem my life.

59கர்த்தாவே, எனக்கு உண்டான அநியாயத்தைக் கண்டீர்; எனக்கு நியாயம் செய்யும்.You have seen, O LORD, the wrong done to me; vindicate my cause!

60அவர்களுடைய எல்லா விரோதத்தையும், அவர்கள் எனக்கு விரோதமாக நினைத்த எல்லா நினைவுகளையும் கண்டீர்.You have seen all their malice, all their plots against me.

61கர்த்தாவே, அவர்கள் அவமதித்த அவமானங்களையும், அவர்கள் எனக்கு விரோதமாக நினைத்த எல்லா நினைவுகளையும்,O LORD, You have heard their insults, all their plots against me—

62எனக்கு விரோதமாக எழும்பினவர்களின் வாய்சொற்களையும், அவர்கள் நாள்முழுவதும் எனக்கு விரோதமாக யோசிக்கும் யோசனைகளையும் கேட்டீர்.the slander and murmuring of my assailants against me all day long.

63அவர்கள் உட்கார்ந்திருப்பதையும் அவர்கள் எழுந்திருப்பதையும் நோக்கிப் பாரும்; நான் அவர்களுடைய பாடலாயிருக்கிறேன்.When they sit and when they rise, see how they mock me in song.

64கர்த்தாவே, அவர்களுடைய கைகள் செய்த செயல்களுக்குத்தக்கதாக அவர்களுக்குப் பலன் கொடுப்பீர்.You will pay them back what they deserve, O LORD, according to the work of their hands.

65அவர்களுக்கு மனவேதனையைக் கொடுப்பீர், உம்முடைய சாபம் அவர்கள்மேல் இருக்கும்.Put a veil of anguish over their hearts; may Your curse be upon them!

66கோபமாக அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து, கர்த்தருடைய வானங்களின் கீழே அவர்கள் இல்லாதபடி அவர்களை அழித்துவிடுவீர்.You will pursue them in anger and exterminate them from under Your heavens, O LORD.

Lamentations 3

You’ve read Lamentations 3

Go Deeper

Lamentations 3

You’ve read Lamentations 3

Go Deeper