John 11 (ABTAG)

1Isang tao nga na may-sakit, si Lazaro na taga Betania, na nayon ni Maria at ni Marta na kaniyang kapatid.At this time a man named Lazarus was sick. He lived in Bethany, the village of Mary and her sister Martha.

2At ito'y yaong si Maria na nagpahid sa Panginoon ng unguento, at kinuskos ang kaniyang mga paa ng kaniyang mga buhok, na ang kaniyang kapatid na si Lazaro ay may-sakit.(Mary, whose brother Lazarus was sick, was to anoint the Lord with perfume and wipe His feet with her hair.)

3Nagpasugo nga sa kaniya ang mga kapatid na babae, na nagsasabi, Panginoon, narito, siya na iyong iniibig ay may-sakit.So the sisters sent word to Jesus, “Lord, the one You love is sick.”

4Nguni't pagkarinig ni Jesus nito, ay sinabi niya, Ang sakit na ito'y hindi sa ikamamatay, kundi sa ikaluluwalhati ng Dios, upang ang Anak ng Dios ay luwalhatiin sa pamamagitan niyaon.When Jesus heard this, He said, “This sickness will not end in death. No, it is for the glory of God, so that the Son of God may be glorified through it.”

5Iniibig nga ni Jesus si Marta, at ang kaniyang kapatid na babae, at si Lazaro.Now Jesus loved Martha and her sister and Lazarus.

6Nang mabalitaan nga niya na siya'y may-sakit, siya'y tumahang dalawang araw nang panahong yaon sa dating kinaroroonan niya.So on hearing that Lazarus was sick, He stayed where He was for two days,

7Saka pagkatapos nito ay sinabi niya sa mga alagad, Tayo nang muli sa Judea.and then He said to the disciples, “Let us go back to Judea.”

8Sinabi sa kaniya ng mga alagad, Rabi, ngayo'y pinagsisikapang batuhin ka ng mga Judio; at muli kang paroroon doon?“Rabbi,” they replied, “the Jews just tried to stone You, and You are going back there?”

9Sumagot si Jesus, Hindi baga ang araw ay may labingdalawang oras? Kung ang isang tao'y lumalakad samantalang araw, ay hindi siya natitisod, sapagka't nakikita niya ang ilaw ng sanglibutang ito.Jesus answered, “Are there not twelve hours of daylight? If anyone walks in the daytime, he will not stumble, because he sees by the light of this world.

10Nguni't ang isang taong lumalakad samantalang gabi, ay natitisod siya, sapagka't walang ilaw sa kaniya.But if anyone walks at night, he will stumble, because he has no light.”

11Ang mga bagay na ito'y sinalita niya: at pagkatapos nito'y sinabi niya sa kanila, Si Lazaro na ating kaibigan ay natutulog; nguni't ako'y paroroon, upang gisingin ko siya sa pagkakatulog.After He had said this, He told them, “Our friend Lazarus has fallen asleep, but I am going there to wake him up.”

12Sinabi nga ng mga alagad sa kaniya, Panginoon, kung siya'y natutulog, ay siya'y gagaling.His disciples replied, “Lord, if he is sleeping, he will get better.”

13Sinalita nga ni Jesus ang tungkol sa kaniyang pagkamatay: datapuwa't sinapantaha nila na ang sinalita ay ang karaniwang pagtulog.They thought that Jesus was talking about actual sleep, but He was speaking about the death of Lazarus.

14Nang magkagayon nga ay sinabi sa kanila ni Jesus ng malinaw, Si Lazaro ay patay.So Jesus told them plainly, “Lazarus is dead,

15At ikinagagalak ko dahil sa inyo rin na ako'y wala roon, upang kayo'y magsipaniwala; gayon ma'y tayo na sa kaniya.and for your sake I am glad I was not there, so that you may believe. But let us go to him.”

16Si Tomas nga, na tinatawag na Didimo, ay nagsabi sa mga kapuwa niya alagad, Tayo'y magsiparoon din naman, upang tayo'y mangamatay na kasama niya.Then Thomas called Didymus said to his fellow disciples, “Let us also go, so that we may die with Him.”

17Kaya't nang dumating si Jesus, ay naratnan niyang apat na araw na siya'y nalilibing.When Jesus arrived, He found that Lazarus had already spent four days in the tomb.

18Ang Betania nga'y malapit sa Jerusalem, na may layong labing-limang estadio;Now Bethany was near Jerusalem, a little less than two miles away,

19At marami sa mga Judio ang nangakaparoon na kay Marta at kay Maria, upang sila'y aliwin tungkol sa kanilang kapatid.and many of the Jews had come to Martha and Mary to console them in the loss of their brother.

20Si Marta nga, nang marinig niyang si Jesus ay dumarating, ay yumaon at sumalubong sa kaniya: nguni't si Maria ay nanatiling nakaupo sa bahay.So when Martha heard that Jesus was coming, she went out to meet Him, but Mary stayed at home.

21Sinabi nga ni Marta kay Jesus, Panginoon, kung ikaw sana'y narito, disin ang kapatid ko ay hindi namatay.Martha said to Jesus, “Lord, if You had been here, my brother would not have died.

22At ngayon man nama'y nalalaman ko na, anomang hingin mo sa Dios, ay ipagkakaloob sa iyo ng Dios.But even now I know that God will give You whatever You ask of Him.”

23Sinabi sa kaniya ni Jesus, Magbabangon uli ang iyong kapatid.“Your brother will rise again,” Jesus told her.

24Si Marta ay nagsabi sa kaniya, Nalalaman ko na siya'y magbabangon uli sa pagkabuhay na maguli sa huling araw.Martha replied, “I know that he will rise again in the resurrection at the last day.”

25Sinabi sa kaniya ni Jesus, Ako ang pagkabuhay na maguli, at ang kabuhayan: ang sumasampalataya sa akin, bagama't siya'y mamatay, gayon ma'y mabubuhay siya;Jesus said to her, “I am the resurrection and the life. Whoever believes in Me will live, even though he dies.

26At ang sinomang nabubuhay at sumasampalataya sa akin ay hindi mamamatay magpakailan man. Sinasampalatayanan mo baga ito?And everyone who lives and believes in Me will never die. Do you believe this?”

27Sinabi niya sa kaniya, Oo, Panginoon: sumasampalataya ako na ikaw ang Cristo ang Anak ng Dios, sa makatuwid baga'y ang naparirito sa sanglibutan.“Yes, Lord,” she answered, “I believe that You are the Christ, the Son of God, who was to come into the world.”

28At nang masabi na niya ito, ay yumaon siya, at tinawag ng lihim si Maria na kapatid niya, na sinasabi, Ang Guro ay narito, at tinatawag ka.After Martha had said this, she went back and called her sister Mary aside to tell her, “The Teacher is here and is asking for you.”

29At siya, nang marinig niya ito, ay nagtindig na madali, at pumaroon sa kaniya.And when Mary heard this, she got up quickly and went to Him.

30(Hindi pa nga dumarating si Jesus sa nayon, kundi naroroon pa sa dakong kinasalubungan sa kaniya ni Marta.)Now Jesus had not yet entered the village, but was still at the place where Martha had met Him.

31Ang mga Judio nga na kaniyang mga kasama sa bahay, at nangagsisialiw sa kaniya, pagkakita nilang si Maria, na siya'y nagtindig na madali at lumabas, ay nagsisunod sa kaniya, na inaakalang paroroon siya sa libingan upang doo'y tumangis.When the Jews who were in the house consoling Mary saw how quickly she got up and went out, they followed her, supposing she was going to the tomb to mourn there.

32Si Maria nga, pagdating niya sa kinaroroonan ni Jesus, at pagkakita sa kaniya, ay nagpatirapa sa kaniyang paanan, na sinabi sa kaniya, Panginoon, kung ikaw sana'y narito, disin ay hindi namatay ang aking kapatid.When Mary came to Jesus and saw Him, she fell at His feet and said, “Lord, if You had been here, my brother would not have died.”

33Nang makita nga ni Jesus na siya'y tumatangis, at gayon din ang mga Judiong nagsisitangis na kasama niyang dumating, ay nalagim siya sa espiritu, at nagulumihanan,When Jesus saw her weeping, and the Jews who had come with her also weeping, He was deeply moved in spirit and troubled.

34At sinabi, Saan ninyo siya inilagay? Sinabi nila sa kaniya, Panginoon, halika at tingnan mo.“Where have you put him?” He asked. “Come and see, Lord,” they answered.

35Tumangis si Jesus.Jesus wept.

36Sinabi nga ng mga Judio, Tingnan ninyo kung gaano ang pagibig niya sa kaniya!Then the Jews said, “See how He loved him!”

37Datapuwa't ang ilan sa kanila'y nagsipagsabi, Hindi baga magagawa ng taong ito, na nagpadilat ng mga mata ng bulag, na ang taong ito naman ay huwag mamatay?But some of them asked, “Could not this man who opened the eyes of the blind also have kept Lazarus from dying?”

38Si Jesus nga sa muling pagkalagim sa kaniyang sarili ay naparoon sa libingan. Yaon nga'y isang yungib, at mayroong isang batong nakatakip sa ibabaw noon.Jesus, once again deeply moved, came to the tomb. It was a cave with a stone laid across the entrance.

39Sinabi ni Jesus, Alisin ninyo ang bato. Si Marta, na kapatid niyaong namatay, ay nagsabi sa kaniya, Panginoon, sa ngayon ay nabubulok na ang bangkay sapagka't may apat na araw nang siya'y namamatay.“Take away the stone,” Jesus said. “Lord, by now he stinks,” said Martha, the sister of the dead man. “It has already been four days.”

40Sinabi sa kaniya ni Jesus, Di baga sinabi ko sa iyo, na, kung ikaw ay sasampalataya, ay makikita mo ang kaluwalhatian ng Dios?Jesus replied, “Did I not tell you that if you believed, you would see the glory of God?”

41Kaya't inalis nila ang bato. At itiningin ni Jesus sa itaas ang kaniyang mga mata, at sinabi, Ama, nagpapasalamat ako sa iyo, na ako'y iyong dininig.So they took away the stone. Then Jesus lifted His eyes upward and said, “Father, I thank You that You have heard Me.

42At nalalaman ko na ako'y lagi mong dinirinig: nguni't ito'y sinabi ko dahil sa karamihang nasa palibot, upang sila'y magsisampalataya na ikaw ang nagsugo sa akin.I knew that You always hear Me, but I say this for the benefit of the people standing here, so they may believe that You sent Me.”

43At nang masabi niya ang gayon, ay sumigaw siya ng malakas na tinig, Lazaro, lumabas ka.After Jesus had said this, He called out in a loud voice, “Lazarus, come out!”

44Siya na patay ay lumabas, na natatalian ang mga kamay at mga paa ng mga kayong panglibing; at ang kaniyang mukha ay nababalot ng isang panyo. Sinabi sa kanila ni Jesus, Siya'y inyong kalagan, at bayaan ninyo siyang yumaon.The man who had been dead came out with his hands and feet bound in strips of linen, and his face wrapped in a cloth. “Unwrap him and let him go,” Jesus told them.

45Marami nga sa mga Judio ang nagsiparoon kay Maria at nangakakita ng ginawa niya, ay nagsisampalataya sa kaniya.Therefore many of the Jews who had come to Mary, and had seen what Jesus did, believed in Him.

46Datapuwa't ang ilan sa kanila ay nagsiparoon sa mga Fariseo, at sinaysay sa kanila ang mga bagay na ginawa ni Jesus.But some of them went to the Pharisees and told them what Jesus had done.

47Ang mga pangulong saserdote nga at ang mga Fariseo ay nangagpulong, at nagsipagsabi, Ano ang ginagawa natin? sapagka't ang taong ito'y gumagawa ng maraming tanda.Then the chief priests and Pharisees convened the Sanhedrin and said, “What are we to do? This man is performing many signs.

48Kung siya'y ating pabayaang gayon, ang lahat ng mga tao ay magsisisampalataya sa kaniya: at magsisiparito ang mga Romano at pagkukunin ang ating kinaroroonan at gayon din naman ang ating bansa.If we let Him go on like this, everyone will believe in Him, and then the Romans will come and take away both our place and our nation.”

49Nguni't ang isa sa kanila na si Caifas, na dakilang saserdote nang taong yaon, ay nagsabi sa kanila, Kayo'y walang nalalamang anoman.But one of them, named Caiaphas, who was high priest that year, said to them, “You know nothing at all!

50Ni inyong niwawari na sa inyo'y nararapat na ang isang tao ay mamatay dahil sa bayan, at hindi ang buong bansa ay mapahamak.You do not realize that it is better for you that one man die for the people than that the whole nation perish.”

51Ito nga'y sinabi niya na hindi sa kaniyang sarili: kundi palibhasa ay dakilang saserdote nang taong yaon, ay hinulaan niya na si Jesus ay dapat mamatay dahil sa bansa;Caiaphas did not say this on his own. Instead, as high priest that year, he was prophesying that Jesus would die for the nation,

52At hindi dahil sa bansa lamang, kundi upang matipon din naman niya sa isa ang mga anak ng Dios na nagsisipangalat.and not only for the nation, but also for the scattered children of God, to gather them together into one.

53Kaya't mula nang araw na yaon ay pinagsanggunianan nilang ipapatay siya.So from that day on they plotted to kill Him.

54Si Jesus ay hindi na naglalakad ng hayag sa gitna ng mga Judio, kundi naparoon doon sa lupaing malapit sa ilang, sa isang bayan na tinatawag na Efraim; at siya'y nanahanan doong kasama ng mga alagad.As a result, Jesus no longer went about publicly among the Jews, but He withdrew to a town called Ephraim in an area near the wilderness. And He stayed there with the disciples.

55Ang paskua nga ng mga Judio ay malapit na: at maraming nagsiahon sa Jerusalem mula sa lupaing yaon bago magpaskua, upang magsipaglinis.Now the Jewish Passover was near, and many people went up from the country to Jerusalem to purify themselves before the Passover.

56Pinaghahanap nga nila si Jesus, at pinaguusapan ng isa't isa, samantalang nangakatayo sila sa templo, Anong akala ninyo? Na hindi na kaya siya paririto sa pista?They kept looking for Jesus and asking one another as they stood in the temple courts, “What do you think? Will He come to the feast at all?”

57Ang mga pangulong saserdote at ang mga Fariseo nga ay nangagutos, na, kung ang sinomang tao'y nakakaalam ng kung saan siya naroroon, ay dapat niyang ihayag, upang kanilang madakip siya.But the chief priests and Pharisees had given orders that anyone who knew where He was must report it, so that they could arrest Him.

John 11

You’ve read John 11

Go deeper

John 11

You’ve read John 11

Go deeper