Mark 11 (THAFB)

1เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้เยรูซาเล็ม ถึงเบธสฟาเก และเบธานี ที่ภูเขามะกอกเทศ พระองค์ส่งสาวกสองคนไปAs they approached Jerusalem and came to Bethphage and Bethany at the Mount of Olives, Jesus sent out two of His disciples

2และกล่าวกับพวกเขาว่า “จงเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ตรงข้ามพวกคุณ ทันทีที่เข้าไป พวกคุณจะพบลูกลาตัวหนึ่งผูกอยู่ ซึ่งยังไม่มีใครเคยนั่ง จงแก้เชือกและพามันมาand said to them, “Go into the village ahead of you, and as soon as you enter it, you will find a colt tied there, on which no one has ever sat. Untie it and bring it here.

3ถ้าใครถามว่า ‘ทำไมพวกคุณทำเช่นนี้?’ ให้ตอบว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าต้องการมัน’ แล้วเขาจะส่งมันกลับมาที่นี่ทันที”If anyone asks, ‘Why are you doing this?’ tell him, ‘The Lord needs it and will return it shortly.’”

4พวกเขาจึงไป และพบลูกลาผูกอยู่ที่ประตูข้างนอกริมถนนโล่ง พวกเขาก็แก้เชือกSo they went and found the colt outside in the street, tied at a doorway. They untied it,

5บางคนที่ยืนอยู่ที่นั่นถามพวกเขาว่า “พวกคุณกำลังทำอะไร ทำไมจึงแก้เชือกลูกลา?”and some who were standing there asked, “Why are you untying the colt?”

6พวกเขาตอบตามที่พระเยซูสั่งไว้ คนเหล่านั้นจึงยอมให้พวกเขาไปThe disciples answered as Jesus had instructed them, and the people gave them permission.

7พวกเขาพาลูกลามาหาพระเยซู เอาเสื้อคลุมของตนพาดบนหลังมัน แล้วพระเยซูก็นั่งบนหลังลาThen they led the colt to Jesus and threw their cloaks over it, and He sat on it.

8คนจำนวนมากเอาเสื้อคลุมของตนปูบนทาง ส่วนคนอื่นตัดกิ่งไม้จากต้นมาปูบนถนนMany in the crowd spread their cloaks on the road, while others spread branches they had cut from the fields.

9คนที่เดินนำหน้าและคนที่ตามมาร้องว่า “โฮซันนา! ขอให้ผู้ที่มาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับพระพร!The ones who went ahead and those who followed were shouting: “Hosanna!” “Blessed is He who comes in the name of the Lord!”

10ขอให้อาณาจักรของดาวิดบิดาของเรา ซึ่งกำลังมาในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับพระพร! โฮซันนาในที่สูงสุด!”“Blessed is the coming kingdom of our father David!” “Hosanna in the highest!”

11พระเยซูเข้าไปในพระวิหารที่เยรูซาเล็ม เมื่อมองดูทุกสิ่งโดยรอบแล้ว และเวลาก็เย็นมากแล้ว พระองค์จึงออกไปยังเบธานีพร้อมกับสิบสองคนThen Jesus entered Jerusalem and went into the temple courts. He looked around at everything, but since it was already late, He went out to Bethany with the Twelve.

12วันรุ่งขึ้น เมื่อพวกเขาออกจากเบธานี พระองค์หิวThe next day, when they had left Bethany, Jesus was hungry.

13พระองค์เห็นต้นมะเดื่ออยู่แต่ไกลมีใบเต็มต้น จึงเดินเข้าไปดูว่าจะพบอะไรบนต้นหรือไม่ แต่เมื่อไปถึง ก็ไม่พบอะไรนอกจากใบ เพราะยังไม่ถึงฤดูมะเดื่อSeeing in the distance a fig tree in leaf, He went to see if there was any fruit on it. But when He reached it, He found nothing on it except leaves, since it was not the season for figs.

14พระเยซูกล่าวกับต้นนั้นว่า “อย่าให้ใครได้กินผลจากเจ้าอีกตลอดไป!” และสาวกของพระองค์ก็ได้ยินThen He said to the tree, “May no one ever eat of your fruit again.” And His disciples heard this statement.

15พวกเขามาถึงเยรูซาเล็ม พระเยซูเข้าไปในพระวิหาร และเริ่มขับคนที่ขายและซื้อของในพระวิหารออกไป พระองค์คว่ำโต๊ะของคนแลกเงิน และล้มที่นั่งของคนขายนกพิราบWhen they arrived in Jerusalem, Jesus entered the temple courts and began to drive out those who were buying and selling there. He overturned the tables of the money changers and the seats of those selling doves.

16และไม่ยอมให้ใครขนภาชนะผ่านพระวิหารAnd He would not allow anyone to carry merchandise through the temple courts.

17พระองค์สอนพวกเขาว่า “มีเขียนไว้ว่า ‘บ้านของเราจะถูกเรียกว่าเป็นบ้านแห่งการอธิษฐานสำหรับทุกชนชาติ’ ไม่ใช่หรือ? แต่พวกคุณกลับทำให้มันเป็นรังของพวกโจร!”Then Jesus began to teach them, and He declared, “Is it not written: ‘My house will be called a house of prayer for all the nations’? But you have made it ‘a den of robbers.’”

18หัวหน้าปุโรหิตและพวกอาลักษณ์ได้ยินเรื่องนี้ ก็หาทางจะกำจัดพระองค์ เพราะพวกเขากลัวพระองค์ เนื่องจากฝูงชนทั้งหมดประหลาดใจในคำสอนของพระองค์When the chief priests and scribes heard this, they looked for a way to kill Him. For they were afraid of Him, because the whole crowd was astonished at His teaching.

19เมื่อถึงเวลาเย็น พระองค์ออกจากเมืองAnd when evening came, Jesus and His disciples went out of the city.

20ตอนเช้า ขณะที่พวกเขาเดินผ่าน พวกเขาเห็นต้นมะเดื่อเหี่ยวแห้งไปตั้งแต่รากAs they were walking back in the morning, they saw the fig tree withered from its roots.

21เปโตรนึกขึ้นได้ และกล่าวกับพระองค์ว่า “รับบี ดูสิ! ต้นมะเดื่อที่ท่านสาปนั้นเหี่ยวแห้งไปแล้ว”Peter remembered it and said, “Look, Rabbi! The fig tree You cursed has withered.”

22พระเยซูตอบพวกเขาว่า “จงมีความเชื่อในพระเจ้า“Have faith in God,” Jesus said to them.

23เพราะเราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ผู้ใดพูดกับภูเขานี้ว่า ‘จงถูกยกขึ้นและโยนลงในทะเล’ และไม่สงสัยในใจ แต่เชื่อว่าสิ่งที่ตนพูดกำลังเกิดขึ้น ผู้นั้นจะได้ตามที่ตนพูด“Truly I tell you that if anyone says to this mountain, ‘Be lifted up and thrown into the sea,’ and has no doubt in his heart but believes that it will happen, it will be done for him.

24เพราะฉะนั้น เราบอกพวกคุณว่า ทุกสิ่งที่พวกคุณอธิษฐานและขอ จงเชื่อว่าพวกคุณได้รับแล้ว แล้วพวกคุณจะได้รับสิ่งนั้นTherefore I tell you, whatever you ask for in prayer, believe that you have received it, and it will be yours.

25เมื่อพวกคุณยืนอธิษฐาน จงยกโทษให้ ถ้าพวกคุณมีเรื่องอะไรกับใคร เพื่อพระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์จะยกโทษความผิดของพวกคุณด้วยAnd when you stand to pray, if you hold anything against another, forgive it, so that your Father in heaven will forgive your trespasses as well.”

26แต่ถ้าพวกคุณไม่ยกโทษ พระบิดาของพวกคุณผู้อยู่ในสวรรค์ก็จะไม่ยกโทษความผิดของพวกคุณเช่นกัน”Not in the BSB

27พวกเขากลับมายังเยรูซาเล็มอีก ขณะที่พระองค์กำลังเดินอยู่ในพระวิหาร หัวหน้าปุโรหิต พวกอาลักษณ์ และพวกผู้อาวุโสก็มาหาพระองค์After their return to Jerusalem, Jesus was walking in the temple courts, and the chief priests, scribes, and elders came up to Him.

28และเริ่มถามว่า “ท่านทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร? หรือใครให้อำนาจนี้แก่ท่านเพื่อทำสิ่งเหล่านี้?”“By what authority are You doing these things?” they asked. “And who gave You the authority to do them?”

29พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราจะถามพวกคุณหนึ่งคำถาม จงตอบเรา แล้วเราจะบอกพวกคุณว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร“I will ask you one question,” Jesus replied, “and if you answer Me, I will tell you by what authority I am doing these things.

30บัพติศมาของยอห์นมาจากสวรรค์ หรือมาจากมนุษย์? จงตอบเรา”John’s baptism—was it from heaven or from men? Answer Me!”

31พวกเขาปรึกษากันว่า “ถ้าพวกเราตอบว่า ‘มาจากสวรรค์’ เขาจะถามว่า ‘ถ้าอย่างนั้น ทำไมพวกคุณจึงไม่เชื่อยอห์น?’They deliberated among themselves what they should answer: “If we say, ‘From heaven,’ He will ask, ‘Why then did you not believe him?’

32แต่ถ้าพวกเราตอบว่า ‘มาจากมนุษย์’...” พวกเขากลัวประชาชน เพราะทุกคนถือว่ายอห์นเป็นผู้เผยพระวจนะจริง ๆBut if we say, ‘From men’...” they were afraid of the people, for they all held that John truly was a prophet.

33พวกเขาจึงตอบพระเยซูว่า “พวกเราไม่รู้” พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เราก็จะไม่บอกพวกคุณเช่นกันว่าเราทำสิ่งเหล่านี้ด้วยอำนาจอะไร”So they answered, “We do not know.” And Jesus replied, “Neither will I tell you by what authority I am doing these things.”

Mark 11

You’ve read Mark 11

Go deeper

Mark 11

You’ve read Mark 11

Go deeper