Acts 20 (NLD) · Opened

1Nadat nu het oproer gestild was, Paulus, de discipelen tot zich geroepen en gegroet hebbende, ging uit om naar Macedonie te reizen.When the uproar had ended, Paul sent for the disciples. And after encouraging them, he said goodbye to them and left for Macedonia.

2En als hij die delen doorgereisd, en hen met vele redenen vermaand had, kwam hij in Griekenland.After traveling through that area and speaking many words of encouragement, he arrived in Greece,

3En als hij aldaar drie maanden overgebracht had, en hem van de Joden lagen gelegd werden, als hij naar Syrie zoude varen, zo werd hij van zin weder te keren door Macedonie.where he stayed three months. And when the Jews formed a plot against him as he was about to sail for Syria, he decided to go back through Macedonia.

4En hem vergezelschapte tot in Azie Sopater van Berea; en van de Thessalonicensen Aristarchus en Sekundus; en Gajus van Derbe, en Timotheus en van die van Azie Tychikus en Trofimus.Paul was accompanied by Sopater son of Pyrrhus from Berea, Aristarchus and Secundus from Thessalonica, Gaius from Derbe, Timothy, and Tychicus and Trophimus from the province of Asia.

5Dezen, vooraf heengegaan zijnde, wachtten ons te Troas.These men went on ahead and waited for us in Troas.

6Wij nu scheepten af van Filippi na de dagen der ongehevelde broden, en kwamen in vijf dagen bij hen te Troas, alwaar wij ons zeven dagen onthielden.And after the Feast of Unleavened Bread, we sailed from Philippi, and five days later we rejoined them in Troas, where we stayed seven days.

7En op den eersten dag der week, als de discipelen bijeengekomen waren om brood te breken, handelde Paulus met hen, zullende des anderen daags verreizen; en hij strekte zijne rede uit tot den middernacht.On the first day of the week we came together to break bread. Since Paul was ready to leave the next day, he talked to them and kept on speaking until midnight.

8En er waren vele lichten in de opperzaal waar zij vergaderd waren.Now there were many lamps in the upper room where we were gathered.

9En een zeker jongeling, met name Eutychus, zat in het venster en met een diepen slaap overvallen zijnde, alzo Paulus lang tot hen sprak, door den slaap nederstortende, viel van de derde zoldering nederwaarts, en werd dood opgenomen.And a certain young man named Eutychus, seated in the window, was sinking into a deep sleep as Paul talked on and on. When he was sound asleep, he fell from the third story and was picked up dead.

10Doch Paulus, afgekomen zijnde, viel op hem, en hem omvangende, zeide hij: Weest niet beroerd; want zijn ziel is in hem.But Paul went down, threw himself on the young man, and embraced him. “Do not be alarmed!” he said. “He is still alive!”

11En als hij weder boven gegaan was, en brood gebroken en wat gegeten had, en lang, tot den dageraad toe, met hen gesproken had, vertrok hij alzo.Then Paul went back upstairs, broke bread, and ate. And after speaking until daybreak, he departed.

12En zij brachten den knecht levende, en waren bovenmate vertroost.And the people were greatly relieved to take the boy home alive.

13Maar wij, vooruit naar het schip gegaan zijnde, voeren af naar Assus, waar wij Paulus zouden innemen; want hij had het alzo bevolen, en hij zelf zou te voet gaan.We went on ahead to the ship and sailed to Assos, where we were to take Paul aboard. He had arranged this because he was going there on foot.

14En als hij zich te Assus bij ons gevoegd had, namen wij hem in, en kwamen te Mitylene.And when he met us at Assos, we took him aboard and went on to Mitylene.

15En van daar afgescheept zijnde, kwamen wij den volgenden dag tegen Chios over, en des anderen daags legden wij aan te Samos, en bleven te Trogyllion, en den dag daaraan kwamen wij te Milete.Sailing on from there, we arrived the next day opposite Chios. The day after that we arrived at Samos, and on the following day we came to Miletus.

16Want Paulus had voorgenomen Efeze voorbij te varen, opdat hij niet den tijd in Azie zou verslijten; want hij spoedde zich, om (zo het hem mogelijk ware) op den pinksterdag te Jeruzalem te zijn.Paul had decided to sail past Ephesus to avoid spending time in the province of Asia, because he was in a hurry to reach Jerusalem, if possible, by the day of Pentecost.

17Maar hij zond van Milete naar Efeze, en hij ontbood de ouderlingen der Gemeente.From Miletus, Paul sent to Ephesus for the elders of the church.

18En als zij tot hem gekomen waren, zeide hij tot hen: Gijlieden weet, van den eersten dag af, dat ik in Azie ben aangekomen, hoe ik bij u den gansen tijd geweest ben;When they came to him, he said, “You know how I lived the whole time I was with you, from the first day I arrived in the province of Asia.

19Dienende den Heere met alle ootmoedigheid, en vele tranen, en verzoekingen, die mij overkomen zijn door de lagen der Joden;I served the Lord with great humility and with tears, especially in the trials that came upon me through the plots of the Jews.

20Hoe ik niets achtergehouden heb van hetgeen nuttig was, dat ik u niet zou verkondigd en u geleerd hebben, in het openbaar en bij de huizen;I did not shrink back from declaring anything that was helpful to you as I taught you publicly and from house to house,

21Betuigende, beiden Joden en Grieken, de bekering tot God en het geloof in onzen Heere Jezus Christus.testifying to Jews and Greeks alike about repentance to God and faith in our Lord Jesus Christ.

22En nu ziet, ik, gebonden zijnde door den Geest, reis naar Jeruzalem, niet wetende, wat mij daar ontmoeten zal;And now, compelled by the Spirit, I am going to Jerusalem, not knowing what will happen to me there.

23Dan dat de Heilige Geest van stad tot stad betuigt, zeggende, dat mij banden en verdrukkingen aanstaande zijn.I only know that in town after town the Holy Spirit warns me that chains and afflictions await me.

24Maar ik acht op geen ding, noch houde mijn leven dierbaar voor mijzelven, opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen, en den dienst, welken ik, van den Heere Jezus ontvangen heb, om te betuigen het Evangelie der genade Gods.But I consider my life of no value to me, if only I may finish my course and complete the ministry I have received from the Lord Jesus—the ministry of testifying to the good news of God’s grace.

25En nu ziet, ik weet, dat gij allen, waar ik doorgegaan ben, predikende het Koninkrijk Gods, mijn aangezicht niet meer zien zult.Now I know that none of you among whom I have preached the kingdom will see my face again.

26Daarom betuig ik ulieden op dezen huidigen dag, dat ik rein ben van het bloed van u allen.Therefore I testify to you this day that I am innocent of the blood of all men.

27Want ik heb niet achtergehouden, dat ik u niet zou verkondigd hebben al den raad Gods.For I did not shrink back from declaring to you the whole will of God.

28Zo hebt dan acht op uzelven, en op de gehele kudde, over dewelke u de Heilige Geest tot opzieners gesteld heeft, om de Gemeente Gods te weiden, welke Hij verkregen heeft door Zijn eigen bloed.Keep watch over yourselves and the entire flock of which the Holy Spirit has made you overseers. Be shepherds of the church of God, which He purchased with His own blood.

29Want dit weet ik, dat na mijn vertrek zware wolven tot u inkomen zullen, die de kudde niet sparen.I know that after my departure, savage wolves will come in among you and will not spare the flock.

30En uit uzelven zullen mannen opstaan, sprekende verkeerde dingen, om de discipelen af te trekken achter zich.Even from your own number, men will rise up and distort the truth to draw away disciples after them.

31Daarom waakt, en gedenkt, dat ik drie jaren lang nacht en dag, niet opgehouden heb een iegelijk met tranen te vermanen.Therefore be alert and remember that for three years I never stopped warning each of you night and day with tears.

32En nu, broeders, ik bevele u Gode, en den woorde Zijner genade, Die machtig is u op te bouwen, en u een erfdeel te geven onder al de geheiligden.And now I commit you to God and to the word of His grace, which can build you up and give you an inheritance among all who are sanctified.

33Ik heb niemands zilver, of goud, of kleding begeerd.I have not coveted anyone’s silver or gold or clothing.

34En gijzelve weet, dat deze handen tot mijn nooddruft, en dergenen, die met mij waren, gediend hebben.You yourselves know that these hands of mine have ministered to my own needs and those of my companions.

35Ik heb u in alles getoond, dat men, alzo arbeidende, de zwakken moet opnemen, en gedenken aan de woorden van den Heere Jezus, dat Hij gezegd heeft: Het is zaliger te geven, dan te ontvangen.In everything, I showed you that by this kind of hard work we must help the weak, remembering the words of the Lord Jesus Himself: ‘It is more blessed to give than to receive.’”

36En als hij dit gezegd had, heeft hij nederknielende met hen allen gebeden.When Paul had said this, he knelt down with all of them and prayed.

37En er werd een groot geween van hen allen; en zij, vallende om den hals van Paulus, kusten hem;They all wept openly as they embraced Paul and kissed him.

38Zeer bedroefd zijnde, allermeest over het woord, dat hij gezegd had, dat zij zijn aangezicht niet meer zien zouden; en zij geleidden hem naar het schip.They were especially grieved by his statement that they would never see his face again. Then they accompanied him to the ship.

Acts 20

You’ve read Acts 20

Go deeper

Acts 20

You’ve read Acts 20

Go deeper