Luke 24 (NLDGBV)

1Op de eerste dag van de week, zodra het ochtend werd, gingen ze naar het graf met de geurige oliën die ze hadden klaargemaakt.On the first day of the week, very early in the morning, the women came to the tomb, bringing the spices they had prepared.

2Ze zagen dat de steen van het graf was weggerold,They found the stone rolled away from the tomb,

3en toen ze naar binnen gingen, troffen ze het lichaam van de Heer Jezus niet aan.but when they entered, they did not find the body of the Lord Jesus.

4Ze wisten zich geen raad met de situatie. Opeens stonden er twee mannen in oogverblindend stralende kleren bij hen.While they were puzzling over this, suddenly two men in radiant apparel stood beside them.

5De vrouwen waren zo bang dat ze naar de grond keken, maar de engelen zeiden tegen hen: “Waarom zoeken jullie bij de doden naar de Levende?As the women bowed their faces to the ground in terror, the two men asked them, “Why do you look for the living among the dead?

6Hij is hier niet, Hij is verrezen. Weten jullie nog wat Hij jullie heeft verteld toen Hij nog in Galilea was?He is not here; He has risen! Remember how He told you while He was still in Galilee:

7Hij zei dat de Mensenzoon aan zondige mensen zou worden overgeleverd, zou worden gekruisigd en op de derde dag weer tot leven zou komen.”‘The Son of Man must be delivered into the hands of sinful men, and be crucified, and on the third day rise again.’”

8Toen herinnerden de vrouwen zich wat Jezus had gezegd.Then they remembered His words.

9Ze keerden terug van het graf en rapporteerden dit alles aan de Elf en aan alle anderen.And when they returned from the tomb, they reported all these things to the Eleven and to all the others.

10De vrouwen die het aan de apostelen vertelden waren Maria van Magdala, Johanna, Maria de moeder van Jakobus en de andere vrouwen bij hen.It was Mary Magdalene, Joanna, Mary the mother of James, and the other women with them who told this to the apostles.

11Hun woorden kwamen echter op de apostelen over als onzinnig gepraat. Ze geloofden hen niet,But their words seemed like nonsense to them, and they did not believe the women.

12maar Petrus rende naar het graf. Toen hij zich voorover boog en naar binnen keek, zag hij enkel de windsels. Hij ging naar huis en vroeg zich af wat er was gebeurd.Peter, however, got up and ran to the tomb. And after bending down and seeing only the linen cloths, he went away, wondering to himself what had happened.

13Diezelfde dag nog gingen twee van hen naar een dorp dat op elf kilometer van Jeruzalem ligt en Emmaüs heet.That same day two of them were going to a village called Emmaus, about seven miles from Jerusalem.

14Zij praatten met elkaar over alles wat er was gebeurd.They were talking with each other about everything that had happened.

15Terwijl ze aan het praten en discussiëren waren, kwam Jezus zelf naar hen toe en wandelde met hen mee.And as they talked and deliberated, Jesus Himself came up and walked along with them.

16Maar ze werden ervan weerhouden Hem te herkennen.But their eyes were kept from recognizing Him.

17Hij vroeg hun: “Waarover zijn jullie onderweg met elkaar aan het discussiëren?” Ze hielden halt en keken triest.He asked them, “What are you discussing so intently as you walk along?” They stood still, with sadness on their faces.

18Een van hen – hij heette Kleopas – zei tegen Hem: “Bent U dan de enige vreemdeling in Jeruzalem die niet op de hoogte is van de dingen die hier onlangs zijn gebeurd?”One of them, named Cleopas, asked Him, “Are You the only visitor to Jerusalem who does not know the things that have happened there in recent days?”

19Hij vroeg hun: “Welke dingen?” Ze antwoordden: “Wat er is gebeurd met Jezus van Nazaret. In de ogen van God en het hele volk was Hij een profeet, een man die krachtig optrad en sprak.“What things?” He asked. “The events involving Jesus of Nazareth,” they answered. “This man was a prophet, powerful in speech and action before God and all the people.

20Maar de hoofdpriesters en onze leiders hebben Hem laten ter dood veroordelen en kruisigen.Our chief priests and rulers delivered Him up to the sentence of death, and they crucified Him.

21Wij hadden zo gehoopt dat Hij Degene was die Israël zou verlossen. En nu is het al de derde dag sinds die dingen zijn gebeurd.But we were hoping He was the One who would redeem Israel. And besides all this, it is the third day since these things took place.

22Maar ook hebben enkele van de vrouwen die bij ons zijn ons versteld doen staan toen ze vanochtend vroeg naar het graf waren gegaan,Furthermore, some of our women astounded us. They were at the tomb early this morning,

23en zijn lichaam niet aantroffen. Ze kwamen vertellen dat er engelen aan hen waren verschenen, die zeiden dat Hij leeft.but they did not find His body. They came and told us they had seen a vision of angels, who said that Jesus was alive.

24Enkelen van ons zijn naar het graf gegaan en zij troffen het precies zo aan als de vrouwen hadden verteld, maar Hem hebben ze niet gezien.”Then some of our companions went to the tomb and found it just as the women had described. But Him they did not see.”

25Jezus zei tegen de mannen: “Wat zijn jullie onwetend en traag van begrip, dat jullie geen geloof hechten aan alles wat de profeten hebben gezegd!Then Jesus said to them, “O foolish ones, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken!

26Het was toch nodig dat de Messias zou lijden en zijn glorie zou binnengaan?”Was it not necessary for the Christ to suffer these things and then to enter His glory?”

27Toen legde Hij hun uit wat er over Hem in al de Schriften staat, te beginnen met Mozes en verder in alle Profeten.And beginning with Moses and all the Prophets, He explained to them what was written in all the Scriptures about Himself.

28Toen ze het dorp naderden waarnaar ze onderweg waren, deed Jezus alsof Hij verder wilde gaan.As they approached the village where they were headed, He seemed to be going farther.

29Zij drongen echter bij Hem aan: “Blijf bij ons logeren, want straks wordt het avond; het is al late namiddag.” Daarom ging Hij met hen naar huis en bleef Hij bij hen.But they pleaded with Him, “Stay with us, for it is nearly evening and the day is almost over.” So He went in to stay with them.

30Toen Jezus met hen aan tafel had plaatsgenomen, nam Hij het brood, sprak Hij een zegengebed uit, brak Hij het brood in stukken en gaf Hij hun daarvan.While He was reclining at the table with them, He took bread, spoke a blessing and broke it, and gave it to them.

31Toen gingen hun ogen open en herkenden ze Hem, maar meteen daarna was Hij uit hun zicht verdwenen.Then their eyes were opened and they recognized Jesus—and He disappeared from their sight.

32Ze zeiden tegen elkaar: “Klopten onze harten niet sneller toen Hij ons onderweg toesprak en de Schriften aan ons uitlegde?”They asked each other, “Were not our hearts burning within us as He spoke with us on the road and opened the Scriptures to us?”

33Ze stonden meteen op en keerden naar Jeruzalem terug. Daar troffen ze de Elf gezamenlijk aan, samen met hun gasten.And they got up that very hour and returned to Jerusalem. There they found the Eleven and those with them, gathered together

34De apostelen zeiden: “De Heer is werkelijk verrezen; Hij is aan Simon verschenen.”and saying, “The Lord has indeed risen and has appeared to Simon!”

35Toen vertelden de twee reizigers wat zij onderweg hadden ervaren en hoe ze Jezus herkenden toen Hij het brood in stukken brak.Then the two told what had happened on the road, and how they had recognized Jesus in the breaking of the bread.

36Terwijl ze dit aan het vertellen waren, stond Jezus opeens zelf in hun midden. Hij zei tegen hen: “Ik wens jullie vrede toe.”While they were describing these events, Jesus Himself stood among them and said, “Peace be with you.”

37Ze schrokken en waren erg bang; ze dachten dat ze een geest zagen.But they were startled and frightened, thinking they had seen a spirit.

38Jezus zei tegen hen: “Waarom zijn jullie zo overstuur en twijfelen jullie zo?“Why are you troubled,” Jesus asked, “and why do doubts arise in your hearts?

39Kijk naar mijn handen en voeten; jullie zien toch dat Ik het ben? Raak Me aan en kijk naar Mij; een geest heeft toch geen lichaam zoals jullie zien dat Ik heb?”Look at My hands and My feet. It is I Myself. Touch Me and see—for a spirit does not have flesh and bones, as you see I have.”

40Nadat Hij dat had gezegd, toonde Hij hun zijn handen en voeten.And when He had said this, He showed them His hands and feet.

41Toen ze het van vreugde en verbazing nog altijd niet konden geloven, vroeg Hij hun: “Hebben jullie hier iets te eten?”While they were still in disbelief because of their joy and amazement, He asked them, “Do you have anything here to eat?”

42Ze gaven Hem een stuk geroosterde vis.So they gave Him a piece of broiled fish,

43Hij nam het aan en at het voor hun ogen op.and He took it and ate it in front of them.

44Toen zei Jezus tegen hen: “Dit zijn de dingen waarover Ik jullie had verteld toen Ik nog bij jullie was. Alles wat over Mij in de Wet van Mozes en in de Profeten en de Psalmen staat, moest in vervulling gaan.”Jesus said to them, “These are the words I spoke to you while I was still with you: Everything must be fulfilled that is written about Me in the Law of Moses, the Prophets, and the Psalms.”

45Toen schonk Hij hun het inzicht om de Schriften te begrijpen.Then He opened their minds to understand the Scriptures.

46Hij zei tegen hen: “Er staat dat de Messias zou lijden en op de derde dag uit de dood zou verrijzen,And He told them, “This is what is written: The Christ will suffer and rise from the dead on the third day,

47en dat in zijn naam de inkeer die tot vergeving van zonden leidt, aan alle volken verkondigd zou worden, te beginnen in Jeruzalem.and in His name repentance and forgiveness of sins will be proclaimed to all nations, beginning in Jerusalem.

48Jullie zijn daar getuigen van.You are witnesses of these things.

49Ik zal het geschenk dat mijn Vader heeft beloofd, naar jullie toe sturen. Jullie moeten echter in de stad blijven totdat jullie worden toegerust met kracht die van boven komt.”And behold, I am sending the promise of My Father upon you. But remain in the city until you have been clothed with power from on high.”

50Hij leidde hen de stad uit, naar Betanië. Daar hief Hij zijn handen omhoog en zegende hen.When Jesus had led them out as far as Bethany, He lifted up His hands and blessed them.

51Terwijl Hij hen zegende, werd Hij in de hemel opgenomen, bij hen vandaan.While He was blessing them, He left them and was carried up into heaven.

52Ze aanbaden Jezus en keerden vol vreugde terug naar Jeruzalem.And they worshiped Him and returned to Jerusalem with great joy,

53Daar waren ze voortdurend op het tempelterrein God aan het prijzen.praising God continually in the temple.

Luke 24

You’ve read Luke 24

Go Deeper

Luke 24

You’ve read Luke 24

Go Deeper