Mark 6 (ISL316)

1Síðan lagði hann af stað aftur til síns heimasvæðis, og lærisveinarnir með honum.Jesus went on from there and came to His hometown, accompanied by His disciples.

2Á hvíldardeginum kenndi hann í samkomuhúsinu. Margir þeirra sem hlustuðu á hann voru steinhissa. „Hvaðan fær hann eiginlega alla þessa visku,“ spurðu þeir, „og máttinn sem hann notar til þess að vinna öll þessi kraftaverk?When the Sabbath came, He began to teach in the synagogue, and many who heard Him were astonished. “Where did this man get these ideas?” they asked. “What is this wisdom He has been given? And how can He perform such miracles?

3Er þetta ekki trésmiðurinn, sonur Maríu og bróðir Jakobs, Jóses, Júdasar og Símonar? Og svo eru systur hans hérna.“ Og þeir hneyksluðust á honum.Isn’t this the carpenter, the son of Mary and the brother of James, Joses, Judas, and Simon? Aren’t His sisters here with us as well?” And they took offense at Him.

4„Spámenn njóta engrar virðingar í heimalandi sínu og meðal ættingja sinna,“ sagði Jesús.Then Jesus said to them, “Only in his hometown, among his relatives, and in his own household is a prophet without honor.”

5Og hann gat ekki gert nein kraftaverk þarna nema að snerta og lækna nokkra veika einstaklinga,So He could not perform any miracles there, except to lay His hands on a few of the sick and heal them.

6vegna þess að fólkið hafði svo litla trú á honum, en hann ferðaðist um þorpin á svæðinu og kenndi.And He was amazed at their unbelief. And He went around from village to village, teaching the people.

7Jesús byrjaði að senda lærisveinana tólf út tvo og tvo saman með vald sem hann gaf þeim yfir óhreinum öndum.Then Jesus called the Twelve to Him and began to send them out two by two, giving them authority over unclean spirits.

8Hann sagði þeim að taka ekkert með sér í ferðalagið nema göngustaf – enga tösku, engan mat og enga peninga –He instructed them to take nothing but a staff for the journey—no bread, no bag, no money in their belts—

9þeir skyldu vera í skóm en ekki taka með sér föt til skiptanna.and to wear sandals, but not a second tunic.

10„Þegar einhver býður ykkur velkomna inn á heimili sitt,“ sagði hann við þá, „skuluð þið gista þar hjá þeim á sama stað þar til þið farið.And He told them, “When you enter a house, stay there until you leave that area.

11En á þeim stöðum þar sem fólk tekur ekki við ykkur og vill ekki hlusta á ykkur skuluð þið láta það fólk eiga sig. Á dómsdeginum verða Sódóma og Gómorra í betri stöðu en þessir staðir.“If anyone will not welcome you or listen to you, shake the dust off your feet when you leave that place, as a testimony against them.”

12Og lærisveinarnir fóru af stað og kölluðu fólk til þess að iðrast.So they set out and preached that the people should repent.

13Þeir köstuðu út mörgum djöflum og smurðu fólk með olíu svo það læknaðist.They also drove out many demons and healed many of the sick, anointing them with oil.

14Heródes konungur heyrði sögurnar af Jesú sem voru byrjaðar að breiðast út. „Þetta hlýtur að vera Jóhannes skírari,“ sagði hann, „risinn upp frá dauðum til þess að gera þessi kraftaverk.“Now King Herod heard about this, for Jesus’ name had become well known, and people were saying, “John the Baptist has risen from the dead! That is why miraculous powers are at work in him.”

15„Þetta hlýtur að vera Elía,“ sögðu sumir, meðan aðrir sögðu að þetta hlyti að vera spámaður, eða einhver sem líktist spámönnunum sjálfum.Others were saying, “He is Elijah,” and still others, “He is a prophet, like one of the prophets of old.”

16En Heródes var viss um að þetta hlyti að vera Jóhannes, sem hann hafði látið taka af lífi, risinn upp frá dauðum.But when Herod heard this, he said, “John, whom I beheaded, has risen from the dead!”

17Heródes hafði nefnilega látið handtaka Jóhannes og henda honum í fangelsi vegna Heródíösu, eiginkonu Filippusar, bróður hans, sem Heródes hafði gifst.For Herod himself had ordered that John be arrested and bound and imprisoned, on account of his brother Philip’s wife Herodias, whom Herod had married.

18Jóhannes hafði sagt við Heródes að hann mætti ekki giftast eiginkonu bróður síns,For John had been telling Herod, “It is not lawful for you to have your brother’s wife!”

19sem gerði Heródíösu reiða. Hún hefði viljað drepa hann en gat það ekki,So Herodias held a grudge against John and wanted to kill him. But she had been unable,

20því Heródes óttaðist Jóhannes, sem hann vissi að væri réttlátur og heilagur maður. Hann hlustaði á það sem Jóhannes hafði að segja þó hann skildi það ekki allt.because Herod feared John and protected him, knowing that he was a righteous and holy man. When he heard John’s words, he was greatly perplexed; yet he listened to him gladly.

21Heródíasa fékk tækifæri til að hefna sín á Jóhannesi á afmælisdegi Heródesar, þegar Heródes bauð æðstu leiðtogum sínum, hershöfðingjum og valdhöfum í Galíleu til veislu.On Herod’s birthday, her opportunity arose. Herod held a banquet for his nobles and military commanders and the leading men of Galilee.

22Dóttir Heródíösu dansaði svo listilega fyrir veislugestina að Heródes bauð henni að fá hvað sem hún vildi að launum fyrir dansinn.When the daughter of Herodias came and danced, she pleased Herod and his guests, and the king said to the girl, “Ask me for whatever you wish, and I will give it to you.”

23„Nefndu bara það sem þú vilt fá,“ sagði Heródes við hana, „og ég sver að þú færð það, þó það væri hálft konungsríki mitt!“And he swore to her, “Whatever you ask of me, I will give you, up to half my kingdom!”

24„Hvað ætti ég að biðja hann um?“ spurði hún móður sína. „Biddu um höfuð Jóhannesar skírara,“ svaraði hún.Then she went out and asked her mother, “What should I request?” And her mother answered, “The head of John the Baptist.”

25Dóttirin flýtti sér aftur til konungsins. „Það sem ég vil,“ sagði hún, „er höfuð Jóhannesar skírara á fati.“At once the girl hurried back to the king with her request: “I want you to give me the head of John the Baptist on a platter immediately.”

26Konunginum brá mjög að heyra þetta, en vegna þess að hann hafði svarið fyrir framan gestina að hún fengi hvað sem hún vildi gat hann ekki sagt nei.The king was consumed with sorrow, but because of his oaths and his guests, he did not want to refuse her.

27Hann sendi þess vegna varðmanninn sinn að sækja höfuð Jóhannesar, og varðmaðurinn afhöfðaði Jóhannes í fangelsinuSo without delay, the king commanded that John’s head be brought in. He sent an executioner, who went and beheaded him in the prison.

28og kom aftur með höfuð hans á fati til stúlkunnar, sem gaf móður sinni það.The man brought John’s head on a platter and presented it to the girl, who gave it to her mother.

29Lærisveinar Jóhannesar fréttu þetta og komu og sóttu lík Jóhannesar og lögðu það í gröf.When John’s disciples heard about this, they came and took his body and placed it in a tomb.

30Þegar lærisveinar Jesú sneru aftur úr ferðum sínum sögðu þeir honum frá öllu því sem þeir höfðu gert og öllu sem þeir höfðu kennt fólkinu.Meanwhile, the apostles gathered around Jesus and brought Him news of all they had done and taught.

31„Förum einir út í óbyggðirnar og hvílum okkur,“ sagði hann við þá – það var alltaf margt fólk í kringum þá og svo mikið að gera að þeir höfðu varla tíma til að borða.And He said to them, “Come with Me privately to a solitary place, and let us rest for a while.” For many people were coming and going, and they did not even have time to eat.

32Þeir sigldu því einir út á afskekktan stað.So they went away in a boat by themselves to a solitary place.

33En mannfjöldinn kom auga á Jesú þegar hann var að leggja af stað, og fólk streymdi út úr borgunum fótgangandi á eftir honum.But many people saw them leaving and recognized them. They ran together on foot from all the towns and arrived before them.

34Jesús sá hvernig það ráfaði um eins og kindur án fjárhirðis, fann til með því, og talaði lengi til þess.When Jesus stepped ashore and saw a large crowd, He had compassion on them, because they were like sheep without a shepherd. And He began to teach them many things.

35Dagurinn leið og að lokum komu lærisveinar Jesú til hans. „Það er orðið áliðið,“ sögðu þeir, „og hér erum við ennþá úti í óbyggðunum.By now the hour was already late. So the disciples came to Jesus and said, “This is a desolate place, and the hour is already late.

36Sendu fólkið af stað til næstu þorpa svo það geti keypt sér eitthvað að borða, því það kom ekki með mat með sér.““Dismiss the crowd so they can go to the surrounding countryside and villages and buy themselves something to eat.”

37„Nú,“ svaraði Jesús. „Viljið þið ekki bara gefa því að borða?“ Lærisveinarnir litu á hann. „Viltu að við förum og kaupum ógrynnin öll af brauði handa því?“ spurðu þeir.But Jesus told them, “You give them something to eat.” They asked Him, “Should we go out and spend two hundred denarii to give all of them bread to eat?”

38„Hversu mikinn mat eruð þið með?“ spurði Jesús þá á móti. Þeir fóru og athuguðu það. „Fimm brauð og tvo fiska,“ var svarið.“Go and see how many loaves you have,” He told them. And after checking, they said, “Five—and two fish.”

39Jesús sagði þeim þá að láta alla setjast saman í hópum í grasið,Then Jesus directed them to have the people sit in groups on the green grass.

40og fólkið fékk sér sæti í fimmtíu og hundrað manna hópum.So they sat down in groups of hundreds and fifties.

41Jesús tók þá brauðin fimm og fiskana tvo, leit upp til himins, blessaði matinn, og byrjaði að rífa niður brauðið og fiskana svo lærisveinarnir gætu dreift matnum til fólksins.Taking the five loaves and the two fish and looking up to heaven, Jesus spoke a blessing and broke the loaves. Then He gave them to His disciples to set before the people. And He divided the two fish among them all.

42Fólkið borðaði þar til allir voru orðnir saddir.They all ate and were satisfied,

43Svo söfnuðu lærisveinarnir saman tólf körfum fullum af leifunum af brauðinu og fiskunum,and the disciples picked up twelve basketfuls of broken pieces of bread and fish.

44eftir að um fimm þúsund manns höfðu fengið að borða.And there were five thousand men who had eaten the loaves.

45Jesús sagði lærisveinunum síðan að stíga um borð í bátinn og sigla af stað yfir vatnið á undan sér til Betsaídu, meðan hann kvaddi fólkið.Immediately Jesus made His disciples get into the boat and go on ahead of Him to Bethsaida, while He dismissed the crowd.

46Eftir að allt fólkið var farið af stað fór hann upp á fjall að biðja.After bidding them farewell, He went up on the mountain to pray.

47Þegar Jesús kom aftur niður á ströndina var orðið dimmt og bátur lærisveinanna var kominn út á mitt vatnið.When evening came, the boat was in the middle of the sea, and Jesus was alone on land.

48Jesús sá hvað þeir þurftu að berjast við að róa, vegna þess að vindurinn var á móti þeim. Uppúr miðnætti kom hann gangandi yfir vatnið í áttina til þeirra.He could see that the disciples were straining to row, because the wind was against them. About the fourth watch of the night, Jesus went out to them, walking on the sea. He intended to pass by them,

49Þegar lærisveinarnir sáu hann koma gangandi yfir vatnið héldu þeir að þetta væri draugur og hrópuðu upp yfir sig af hræðslu.but when they saw Him walking on the sea, they cried out, thinking He was a ghost—

50En Jesús kallaði til þeirra: „Veriði ekki hræddir! Þetta er ég.“for they all saw Him and were terrified. But Jesus spoke up at once: “Take courage! It is I. Do not be afraid.”

51Hann steig um borð í bátinn til þeirra og um leið lægði vindinn. Lærisveinarnir trúðu varla sínum eigin augum.Then He climbed into the boat with them, and the wind died down. And the disciples were utterly astounded,

52Þeir skildu ekki kraftaverkið sem hann hafði framkvæmt með brauðið, vegna þess að hjörtu þeirra voru lokuð fyrir því.for they had not understood about the loaves, but their hearts had been hardened.

53Þeir sigldu áfram yfir vatnið og komu að landi við Genesaret.When they had crossed over, they landed at Gennesaret and moored the boat.

54Um leið og þeir stigu frá borði könnuðust einhverjir strax við JesúAs soon as they got out of the boat, the people recognized Jesus

55og fólk byrjaði að streyma þangað sem það hafði heyrt að hann væri, berandi veikt fólk til hans á börum.and ran through that whole region, carrying the sick on mats to wherever they heard He was.

56Hvar sem hann kom, hvort sem það var í borg, þorpi eða sveit, báru íbúarnir veikt fólk til hans, kölluðu á hann og reyndu að snerta hann, þó ekki væri nema faldinn á fötunum hans. Og allir þeir sem snertu hann urðu heilbrigðir.And wherever He went—villages and towns and countrysides—they laid the sick in the marketplaces and begged Him just to let them touch the fringe of His cloak. And all who touched Him were healed.

Mark 6

You’ve read Mark 6

Go deeper

Mark 6

You’ve read Mark 6

Go deeper